Die ene man,
Iedere dag, al gedurende drie jaar, zie ik hem lopen. Een man, met groene half lange jas, lange blonde haren en een blonde baard. Hij heeft een naam, maar hoe...? Hij loopt aan de overkant voor het huis langs, hij gaat ergens heen, maar waar heen...? Heenreis met een tas onder zijn arm, terug met de tas in de hand, er zit iets in de tas, maar wat...? Hij is onderweg, maar waarheen...? Hij woont ergens, maar waar...?
Die ene man, hij roept vragen bij mij op, zonder dat hij het weet, ik heb een beeld van hem zonder dat hij het weet. Bijzonder die ene man, zonder het te checken op waarheid heb ik een verhaal over die ene man. .
Nu, vandaag een dag in Januari 2014 hij loopt nog elke dag langs mijn huis. Als ik aan hem denk denk ik ook aan mijn levenspad. Zoals hij daar altijd loopt, dezelfde tred, dezelfde pas, dezelfde tas die regelmaat ken ik niet in het leven. Gelukkig maar? Soms wel er gebeurt dan ook nog eens wat, alleen er gebeuren ook dingen die je niet wilt of graag anders wilt zien, maar daarin heb ik geen keus.
Spijtig, nee het zou wel in een andere tempo mogen.
Daarom leef vandaag, morgen komt vanzelf.

