Zondagmorgen

Het is vroeg in de morgen en hier in Zwitserland voel je al iets van de 'ijzige'kou. De kou die je ervaart in Nederland tijdens de vorstdagen.  's Nachts vorst en overdag zon, je even warmen aan de zon, het zijn geniet momenten.  Dat is het nu ook, de zon schijnt en voor het eerst in onze vakantie een strakke blauwe hemel...een kostbaar moment.  

Regenachtige dag tijdens vakantie...

Wat doe je als het regent tijdens de vakantie, in een land waar vooral bergen zijn om te wandelen?

Oke lezen, puzzelen, slapen, radio luisteren allemaal ideeën...wij zijn jam gaan maken en we vonden het zo leuk ondertussen gele en blauwe pruimen-,bramen- en abrikozenjam gemaakt, in totaal 13 potten jam!!!! 

Het was: potten uitkoken, wassen van fruit, ontvellen, ontpitten, koken van fruit aanvullen met suiker en zwitserse geleisuiker, potten vullen en op de kop laten staan, ach wat een heerlijke bezigheid.

Zelfs dit is voor mij echt vakantie.

Nieuw familielid

Wie had dat verwacht...een nieuw familielid in ons huisje! Rose, is een welkome huisdier, die tot op dit moment veel plezier en lol brengt. Oke, ze is ook weleens ondeugend en vervelend. Op onze vakantiesadres geniet ze volop van de wandelingen, de koeien en ze kijkt regelmatig naar het veldje naast ons, want waar is dat hondje nou gebleven waar ik zo leuk mee kon spelen?

Verhalen van vroeger

Ik vond een stofje en het brengt herinneringen boven van vroeger aan mijn bed. Geen wollen dekens, geen synthetisch dekbed, maar een echte heerlijke verenbed. Voor intimities ' beddevere'n'!  Het liefst nadat de hoes zijn wekelijkse verschoning had gehad en het bed was opgeschud dan 's avonds er in kruipen, een holletje maken en 'smorgens er voorzichtig er uitkruipen, zodat ik er 's avonds weer in kon kruipen. Het gevoel van huiselijkheid, behaaglijkheid en bescherming komen naar boven...

Moekes handschoenen

Moekes handschoenen

Met moekes handschoenen aan
vuil ik nog even weer
de waarmte van heur handen
en is het net of
t nait zo kold meer is

met moekes handschoenen aan
zit ik op fiets en denk aan heur
hou wies ze met ons was
ik zug heur weer veur ogen
zoas ze der met liep
noar kerk en vrouwenbond
of as ze ston te wachten
op bus noar stad

Ik wrief met ledervet
mien moekes handschoenen ien
en t is of k heur de handen
noa t worrelschrappen
met atrix wrieven zug
nog vuil k ze roeg van t waark
over mien wangen strieken,
och moeke, heb ik bie joen leven
wat k veur joe vuilde
wel genog loaten blieken?

Coby Poelman-Duisterwinkel

Vond het mooi gedicht en nodig jullie uit om haar blog te lezen. In het Nederlands, Gronings en zelfs een kerstverhaal in het Fries.

Snoepjespot

Hoe bestaat het, bij alles wat ik vanmorgen doe, denk ik ....ach ik kan ik wel een blog overschrijven. Een snoepjes pot, waar nooit geen snoepjes uit worden gegeten. (Ja er zitten wel snoepjes in!) wil ik afwassen om in te kunnen pakken. Ik wil de snoepjes weggooien en wat denk je...willen de snoepjes er niet uit. Even schudden..nee, even tegen aanslaan...nee, even op het aanrecht tikken...nee. Weet je wat even met een mes er in porren...nee, met een grotere mes??? neeeeee!!! En wat nu? Ik heb een helder ogenblik, ze smelten in mijn mond door vocht en warmte...haha nee ik heb ze niet in mijn mond gedaan, maar onder de hete kraan gezet! En ja hoor ze lieten gelukkig los.Was het de snoepjes pot waard om er zoveel werk voor te doen? Want snoepen wil ik immers niet, je weet wel i.v.m. het eeuwige lijnen en slecht voor mijn tanden. Maar de snoepjes pot komt uit moederskast, alleen daarom is het mij waard om er zoveel werk aan te besteden. PS de andere schrijfsel, blijft even een denksel want ik moet verder met dozen inpakken, ik vertel alvast het heeft met stof en zon te maken.

Gemeentelijke verkiezingen

Snap jij het, snap ik het... Nu er gemeentelijke verkiezingen aankomen vallen de mensen in de politiek elkaar aan om de kleinste zaken en ze worden groots opgeblazen. Waar is dat strijden op een m.i. oneerlijke manier voor nodig. Mensen van de politiek doen beloftes, zeggen dingen toe die na de verkiezing niet meer toepasbaar zijn of niet meer relevant. Willen ze imponeren, willen ze stemmen winnen... Met al dat geruzie, gekakel, uitdagen, opstand ze jagen mij er mee weg en u?

Nieuwe ....

Nieuwe kansen, nieuwe mogelijkheden, nieuwe....Iedere, dus ook vandaag, is de eerste dag van de rest van je leven. (John Denver) Leef ernaar! Fijne dag.

Wie een goed leven wil beginnen...

Het is lang geleden dat ik mij heb ingeschreven op de site van www.berneheeswijk.com en zo wekelijks een bericht van hen binnen krijg. Die van vanmorgen vind het de moeite waard om het te delen. Wie een goed leven wil beginnen, moet doen zoals iemand die een cirkel trekt. Heeft hij het middelpunt van de cirkel juist geplaatst en ligt het vast, dan wordt de lijn van de cirkel goed. Dit betekent: de mens moet eerst leren zijn hart vast te verankeren in God, dan zal het standvastig worden in al zijn werken. Meester Eckart in: Georg von Lengerke, Dörte Schrömges, Youcat, Gebedenboek. 2013 Een mooie taak en opdracht!Kon geen plaatje erbij vinden maar in mijn gedachten zie ik: hoe het vorm krijgt!

voorbereiden

Creatief bezig zijn is leuk en ontspannen. Nou soms ook inspanning. Projecten die mislukken of draad wat niet blijft zitten. Nu opnieuw een poging om een paasei te maken met katoen en behangerslijm, morgen weten we het of het is gelukt, dit is i.v.m.drogen. De vorige is mislukt (de rode) Even aanvulling: het is mislukt! Bij het inprikken van de ballon ging het draar mee naaar binnnen.... Het was mij zelfs niet de moeite waar om een foto te maken. Hup, naar het volgende project!

Leuk plaatje.

Vernuftig

Aldoende leert men, zeker weten!
Vanaf vandaag kan ik vanaf mijn telefoon rechtstreeks schrijven op Schrijfsels. Hoe handig is dat?

Opruimen

Het is zover! Ik wou het nog even uitstellen, helaas het lukt niet en ben ondertussen ook al begonnen met opruimen. Voorjaarschoonmaak? Het zonnetje schijnt volop. Crisis in leeftijd? 50 jaar. Afronden? Papierwerk overlijden moeder. Geen idee, ik denk een samenloop van alle factoren. Ik schreef al, dat ik ben begonnen alleen dat was al een weg op zich. Beginnen bij het begin zullen een aantal van jullie zeggen, tuurlijk helemaal mee eens! Alleen wat en waar is het begin? Begin ik met het papierwerk wat afgerond moet worden, vind ik nogal confronterend om de zaken van mijn moeder definitief af te ronden? Begin ik met de kasten uit te ruimen om te bedenken wat ik wil bewaren? Ik start met de CD's en DVD's en kom van alles tegen: O, hebben we die ook? Ja en die...kan ik niet wegdoen! Begin ik met... Ik kom geen stap verder met het denken, dus ik pak aan! Mijn bureau! En ja wel hoor het is gelukt en ik kan zien dat het effect heeft. Het werkt ook weer beter en de rest? Ach, dat hoeft nu niet meer zo nodig, dat komt nog wel hihi -:)

Nieuwe dingen leren

Je stijl van leren, heb ik geleerd is belangrijk om te weten. Zodat je op de juiste manier, voldoende en op jouw niveau stof krijgt aangeboden. Dit bracht mij bij het gebeuren van een week geleden. Ik zou helpen hapjes te maken voor een verjaardagsfeest. Leuk, gezellig, ontspannen, gewoon tijd met elkaar en productief zijn. Totdat.....ze mij vroeg een hapje te maken die ik nog nooit had gemaakt! Ik werd onzeker, wat moest het worden, hoe moest het er uitzien, kriebels nog aan toe :-) Gelukkig legde ze het goed en duidelijk uit, ik begon aarzelend en zorgvuldig, het duurde een tijdje voordat de eerste ronde de oven in kon pufff gelukkig. Ik had even tijd om 'bij te komen' door iets te drinken en om een heerlijk gebakje te eten. De pieper van de oven ging en tja het was nog bleekjes...iets langer, nog iets langer en jahoor blij als een kind, het was immers gelukt. Verder met de volgende ronde.

Het werd steeds leuker en het ging steeds sneller. Waar ik bij de eerste twee plakjes er bijna een half uur over deed met de voorbereidingen om er een hapje van te maken, was het bij de laatste plakje ongeveer 3 minuten.

Het waren heerlijke bladerdeeghapjes! Ach je lacht, hoe simpel kan het zijn, echt wel en de volgende keer staan ze bij mij op tafel of kom ik ze eerste bij jou eten lezer(res)?

Recept:

Pakje bladerdeeglapjes

Zeezout

Sesamstraat

Gemalen kaas

1 ei

Oven 

Rooster

Bakpapier

Schaaltje

Mes

Borstel

Bladerdeeg laten ontdooien, 

ei loskloppen in een schaaltje

Oven voorverwarmen op 170 C

Een  plakje deeg in drieen vouwen

Insmeren met ei

Zeezout,sesam of kaas er op strooien

In 5 stukjes snijden

Los van elkaar op het bakpapier neerzetten

Als het deeg op is of je denkt dat je voldoende hebt dan in de oven op 170 C en 20 minuten (nog even met zekerheid navragen hoor, klinkt nu wel erg lang)

Smullen maar, oke pas op, uit de oven is het heet.

O ja en hoe heb ik nu geleerd? Door te doen, te proberen, door vol te houden en ...door iemand die naast me stond mij aan te moedigen en opbeurende zinnen uitsprak bijv.: maakt niet uit hoe het eruit ziet de gasten weten dat toch niet:-)

Het was een gezellige avond en de gasten hebben de volgende dag gesmuld.

Iemand zet je tot nadenken...

Gebeurt het je ook weleens, dat iemand je tot nadenken zet? Soms gebeurt het zonder dat je je daar bewust van bent en dan iets later denkt...O dat is blijven haken, ik moet er steeds aan denken. Dit overkwam mij gisteren, er vielen een aantal zaken o.a. door iets wat ik kreeg, door iets wat ik las en door iets wat ik hoorde op zijn plaats. Ik begin bij het laatste en dat was een gesprek over geestelijke verdieping, de basis van geloven is er en dan...? Ja en dan...is dit de verantwoordelijkheid van de kerk of is dat een verantwoordelijkheid van jezelf, om je te verdiepen in het Woord van God de Bijbel? Daarnaast dacht ik na over wat is geestelijke verdieping, is dat meer weten over personen, situaties, achtergronden over de tijd waarin de bijbel zich afspeelde? Of is het meer spiritueel, dat geloven op een hogere niveau komt? Meer diepgang omdat je het boven het gewone (wat is gewoon) uittilt? Daarbij kwam voor mij de vraag in hoeverre kan ik daar een bijdrage aan leveren om de ander tot zijn recht te laten komen en dat daardoor een geestelijke verdieping kan komen? Oké ik doe een poging tot een kleine bijdrage. Ik ontving een foto van een sneeuwklokje dat dwars tussen de steentjes door groeide naar het licht. Nieuw leven, een nieuw begin, het voorjaar komt eraan, normaal toch?  Ja het is normaal alleen het kwam uit het donkere van de grond, dwars door de kou van de vorst en tussen de hardheid van de stenen door zijn weg naar boven heeft moeten, willen en kunnen vinden.

Ik geniet van een dergelijke foto.  

Daarna las ik een gedeelte waarin het volgende stond; zoals bloemen opkomen dwars door stukken gebroken cement, zo verschijnen er overal tekenen van hoop en vertrouwen van een bovenaardse kracht. Kracht is overal aanwezig. We zien God als we Hem gadeslaan door Hem bewust gade te slaan, scheppen we een wereld waarin heilige dingen waargenomen kunnen worden!

Poging om God gade te slaan, opdat wij Hem helderder te zullen zien en Zijn kracht in ons volledig te voorschijn kunnen roepen.

Wanneer je naar boven brengt wat binnen in je leeft, zal naar wat je naar boven brengt je redden. Wanneer je niet naar boven brengt wat binnenin je leeft, zal wat je niet naar boven brengt je vernietigen. (Thomasevangelie)

Uit de Bijbel werd de volgende tekst gelezen bij een gespreksgroep waar alleen twee mensen aanwezig waren die overdag op de straat leven en dat sloot enorm aan bij mijn gedachten om te delen.

'Wie kan geloven wat wij hebben gehoord?

Aan wie is de macht van de Heer geopenbaard?

Als een loot schoot hij op onder Gods ogen,

als een wortel die uitloopt in dorre grond.

Onopvallend was zijn uiterlijk,

hij miste schoonheid, zijn aanblik kon ons niet bekoren.

Hij werd veracht, door mensen gemeden,

hij was een man die het lijden kende

en met ziekte vertrouwd was,

een man die zijn gelaat voor ons verborg, 

veracht, door ons verguisd en minacht.

Maar hij was het die onze ziekten droeg, die ons lijden op zich nam.

Wij echter zagen hem als een verstoteling door God geslagen en vernederd.

Jesaja 53:1-4

Het gaat hier om Jezus, Hij die aanwezig is, ' er wil zijn' in alle omstandigheden, naar boven komen zich laten zien daar waar je het niet verwacht. Stel je eens voor dat je alle dagen op straat leeft en misschien wel het gevoel of het ervaart dat je niet gewenst bent...

Dit kan een enorme bemoediging zijn in jouw of mijn omstandigheden om te weten dat wij ook dwars door alles heen naar het licht kunnen groeien. Groei je mee?

Kindertijd

Kleine kinderen worden groot, kleinkind drie turven hoog. Oma, je hoeft niet mee hoor naar de wc dat kan ik zelf wel. Oma, je hoeft niet mijn broodje te smeren, dat kan ik zelf wel. Oma, je hoeft mij niet aan te kleden, dat kan ik zelf wel. Kan ik zelf wel...beginnen ze daar steeds vroeger mee? En af en toe...begint het waarom? Waarom? Waarom? Waarom? Dan denk ik, daar heb ik ook geen antwoord op, daarom stel ik zelf niet meer de vraag van waarom.

Nee he?

Je wilt het niet geloven, vandaag met de trein naar Utrecht. Geen probleem het is van de ene station naar de andere, een kind kan de was doen. Toch?

Net voor Amersfoort komt de conducteur, blijkt dat ik niet heb ingecheckt....O nee hoe is dit mogelijk? Ik heb echt bij een paal mijn ovkaart ingelogd! Ik durf niet eens zwart te rijden!

Oke ik kon uit stappen, inchecken en de volgende trein weer instappen of een uitstel van betaling aanvragen, hahaha er stond drie keer het bedrag op mijn OV van wat ik moest betalen.

Dus uitgestapt, ingecheckt en ingestapt. Ik mij suf prakiseren hoe het toch kon, wat heb ik toch gedaan...wat blijkt: je hebt roze en gele palen. roze voor Arriva en gele voor NS. Je raadt het al, k heb bij de verkeerde paal ingecheckt...en nu, morgen maar eens kijken of ik ook betaal voor wat ik niet heb gereisd. Dat kun je pas na de volgende dag bekijken.

Hoe moeilijk kan reizen met OV zijn?

OV

Wat is de reden dat ik het reizen met ov liever aan anderen overlaat. Allereerst thuis, tijd in de gaten houden, heb ik het pasje, staat er voldoende op heb ik een portemonnee. Welke jas en sjaal is het koud of warm buiten...Oke onderweg, vies en glibberend naar de bushalte. Oke ik had net als de anderen over de weg kunnen lopen, zij hebben ervaring. Sta je te wachten...iedere tien minuten komt er een bus, niet gek toch? O nee t is zaterdag! Ik wacht op de bus,ja dat is vlot, ja hij reed ook vlot en zoeeffff voorbij is de bus. Hij zag mij te laat en reed te hard, dus reed de bus door. De volgende bus ingestapt, bomvol net een augurkenpot😁. De chauffeur moet of minuten inlopen of is bijna vrij of met verkeerde been uit bed gestapt...ik was in ieder geval snel op het station.

Oke mijn ov opladen, saldo is te laag om met NS te rijden. Geen probleem doen we dat ook 'even'. OV voor de scanner, ja en nu...10 buttons welke kies ik voor het opladen, door alle mensen achter mij, wil ik het vlot regelen,maar...zie de button van opladen niet en nu? Oke vriendelijk vragen aan de persoon achter mij en ja hoor: gewoon de eerste button. Hier staat duidelijk saldo en opladen. Fijn nu gaat het vlot. Pinpas wordt gevraagd oke, pinpas verwijderen oke. Geeft het apparaat aan dat ik het proces afbreek...ach nee help. Ik denk nu, ik ben wat te warm gekleed of komt dat ergens anders van?  Pas eruit en naar een ouderwetse balie, gelukkig die is er nog. Ja mevrouw dat moet echt bij de gele zuil. Ik heb geluk ze staan met hun tweeën en er kan een met mij meelopen. Ondertussen vertelde ze dat leerde te delegeren. Ik glimlach aardig en denk nu even niet, maandag weer wil ik daar aan denken, wil nu gewoon een middagje reizen. We nemen een andere zuil en ja ik wist nu de handelingen en het ging precies zoals het op de zuil werd aangegeven. Niets niks lastig of moeilijk kaart is opgeladen. Nu gauw naar de trein, ik neem de trein die iets later vertrekt...ik zit. Ach heden,ik moet weer uitstappen ben vergeten in te checken. Oke ben op tijd terug. Nu zit ik rustig te schrijven, komt conducteur: mevrouw  dit is eerste klas wilt u een andere coupe kiezen? Tuurlijk! Nu gaat de reis verder nu maar hopen dat ik op tijd uitstap en niet als afgelopen week terug kom bij waar ik begon. O en help me alstublieft herinneren dat ik uitlog.

Lieve groet van een onervaren ov reiziger

Hoop

Hoop die de angst doet vervagen... ja alweer een regel van een lied, alleen ik ken het niet verder. Niet zo belangrijk ook, belangrijker is voor mij de vraag: hebben u en ik nog hoop? Kunnen wij elkaar nog hoop bieden en hoe ziet dat er dan uit? Voor mij is het belangrijk en ik weet niet of dat altijd lukt om de ander te benaderen met een open houding. De ander mag en kan aangeven wat hij/zij nodig heeft of ik het kan bieden en of ik kan helpen is mijn keuze en ik geef daarbij ook de grens aan. Vanuit die houding, vraag ik in nieuwe kennismaking: mag ik u een hand geven en mij voorstellen? Hoop is ook het thema van vandaag voor mij, bij alles wat ik lees en doe, komt dat woord naar voren. De kleur van hoop is groen, nieuw leven een nieuw begin. Hoop die het geloof doet her-leven een mooie gedachte om ook nu de dag maar eens mee af te sluiten. Ik wil er wel aan toevoegen dat hoop niet alleen het geloof doet her-leven, maar ook iedere dag een nieuwe kans geeft. Heb jij hoop voor de dag van morgen? Denk: vandaag is geweest en morgen gaat komen, met nieuwe kansen en mogelijkheden.

Peuterpraat

Samen met kleindochter die zelf net drie jaar is geworden een cadeautje gekocht voor haar mama. Samen ingepakt en verstopt,oma maakt serieus een afspraak...niets tegen mama zeggen. Mama komt thuis. Mama... Ja wat is er lieverd. Je mag niets zeggen hoor er ligt een cadeautje onder mijn bed voor als jij drie jaar wordt.