The Courageous Heart

The Courageous Heart of Irena Sendler (2009) is een film die ik vanavond heb gekeken. Het verhaal gaat over een maatschappelijk werkster die in de tweede wereldoorlog voor 2500 kinderen onderdak organiseert in Warschau vanuit een joodse getto. Het verhaal is echt gebeurd.Indrukwekkend de moeite waard om te kijken. We gedenken de oorlog elk jaar alleen we kennen de geschiedenis steeds minder. Ze deed wat 'fatsoenlijk' was...Aan het einde van de film sprak de echte Irena Sendeler een nawoord, ze vroeg aandacht voor de joodse moeders die hun kinderen af moesten staan ze vroeg ook aandacht voor de poolse moeders die de joodse kinderen met gevaar voor eigen leven, iedere dag en ieder uur, onderdak en liefde hebben gegeven. Zij moesten de kinderen na de oorlog weer loslaten. Bijzonder en intregerende

Goede voornemens...

Goede voornemens horen bij een jaarwisseling en soms ook bij een oude jaarsavond bij een verjaardag, alleen ik had vandaag ook goede voornemens...vanmorgen even stofzuigen en dan heerlijk naar de tuin. Het regende vanmorgen pijpenstelen en het bleef regenen, heel veel regen en nog meer regen. Jammer, ben nog wel naar de boer geweest enkleine plantjes gehaald prei, bieten, bloemkool en volgende week komen er 60 aardbeiplantjes in de tuin. Morgen heb ik weer nieuwe voornemens de planten gaan de tuin regen of geen regen morgen... Zijn jullie ook wel eens sneu als je je iets voorneemt het zit je tegen?

Mooie dag

Het was een bijzondere mooie dag wat het weer betreft en dan is het jammer dat je binnen moet werken. Al was het werk vandaag aangenaam. Een vergadering die vlot en constructief verliep, een bewoner die wel een gesprekje wou terwijl ik haar nagels lakte en de laatste wou wel even mee naar buiten om van de zon te genieten. En dat was genieten...we zijn misschien maar vijf minuten buiten geweest maar ze tig keren gezegd dat de zon zo heerlijk op haar gezicht scheen en dat ze het erg fijn vond. Het is een mooie dag!

Zondagsrust en de andere dagen.

Het is al lang geleden dat ik daadwerkelijk op zondag iets deed wat misschien wel niet hoorde. Afgelopen zondag het was mooi weer en ben naar de tuin gewandeld. Aankomend op de tuin zag ik mijn zaaigoed liggen en de lege bakken...ik kon het niet laten ik moest even de bakken vullen. Nu maar afwachten of het spreekwoord waar is...een zondagse steek houdt geen week. Ik voelde het niet als werk, maar heerlijk genieten van de zon, de tuin, verwondering dat miniscule zaadjes straks grote planten kunnen worden en mijn tuinboek bijwerken...het was genieten en dat mag op zondag! Verder vandaag aan het werk geweest en het weer was wel heel anders, somber, triest en troosteloos en opnieuw een spreekwoord 'april roert zijn staart'. wat zullen we nog meer krijgen? Morgen is het ook een werkdag en woensdag komt onze nieuwe huisgenoot een heilig birmaan (bleu point) ik zie er naar uit.