Het weer

Het weer, is een geliefd onderwerp om over te spreken in het hier en nu, om over te mopperen en om er over te speculeren. Het weer is volgens mij het meest besproken onderwerp. Vanmorgen kreeg ik opnieuw een foto toegestuurd met een prachtige zonopkomst, dat is genieten. Daarna een foto van iemand die het enorm koud had, die zijn ramen moest krabben, nog even later een berichtje waarom werd gesproken over prachtige lucht. Herfst, een jaargetijde waarin zoveel gebeurt...het doet ook veel met de mensen. Laatst sprak ik iemand die zei: het is buiten herfst, op dat moment stormde het, alleen ik heb ook herfst in mijn hoofd. Afgelopen week keek iemand bij mij uit het raam en zei:het regent hier bladeren, laat het maarbuiten gebeuren en niet bij mij. Herfst, zelf vind ik het een van de mooiste jaargetijden. De kleuren, de kleurencombinaties, het oude wat weg gaat waar je al vrij snel ziet dat er nieuwe voor weer komt, de zon die overdag verwamt als het 's nachts heeft gevroren. Ook van het onbestendige van het weer kan ik genieten, het niet weten wat er gaat komen, alleen dat houd ik graag alleen voor het jaargetijde en niet in mijn leven, daarin mag ik graag wat zekerheid. En dat is iets wat het leven niet altijd geeft, daarom richt ik mijn blik iedere dag opnieuw op hetgeen waar ik op vertrouw en wil genieten wat vandaag mij brengt. Natuurlijk er gebeuren dingen genoeg en dat zal zo blijven,alleen...ik kan niet alles veranderen en het zetten naar mijn hand. Genieten, gelukkig zijn, open en onbevangen de ander tegemoet treden, zou het mij vandaag lukken...en hoe lukt dat u / jou?

Iets recht zetten...

Iets recht zetten...of toegeven dat ik het verkeerd heb geschreven? In mijn vorige schrijfsel had ik het over kwiebelfinten. Natuurlijk wisten een aantal mensen niet wat het betekende, dan ga je zoeken in het Gronings woordenboek en het is niet te vinden. Ik ben er toch sterk van overtuigd dat het bestaat en gelukkig met mij zijn er meer nieuwsgierig naar een uitleg. Mensen het is moeilijk uit te leggen, want het woord is gewoon verkeerd geschreven het zijn géén kwiebelfinten maar fiebelekwinten. Ja en gelukkig was dat te vinden in het Gronings woordenboek, het betekent ( van toepassing op de vorige schrijfsel)drukte om niks! Ja en een stofzuigerzakken uitpluizen is echt, drukte om niks. Nog even iets...een andere tik, ik ben niet ziek of iets anders maar voordat jullie het horen van iemand anders, ik heb de afgelopen week oliebollen gebakken, gewoon omdat ik zin in had (ik kan er maar één op) en om te kopen mij te duur is, want ik heb wel even €25 euro uitgespaard!!! Veel lol en mijn mannetje zien genieten.

Een tik!

Huishoudelijke 'kwiebelefinten', tuurlijk ik maak jullie er ook maar meteen onderdeel van, jullie hebben ook vast je eigenaardigheden in het huishoudelijke werk. Nou ik ook, niet dat ik bijzonder huishoudelijk ben aangelegd, maar op zijn tijd stofzuigen daar ben ik wel voor te vinden en ja..die stofzuigerzak moet ook weleens worden vervangen. Niets mis mee een nieuwe zak en dan een staafje erin om een fris geurtje te verspreiden, heerlijk. Maar nu komt het, mijn tik... de oude stofzuigerzak moet worden uitgeplozen, het liefst zo, dat ie heel blijft en dat ik het dan een keer kan gebruiken! Hoezo zuinig? Vanmorgen was daar dus weer eens de tijd voor en ja hoor, wat kwam ik allemaal tegen... haren, stokjes, lucifer, paperclip, bladeren, een pen, een usb-stick, geld, punaise, draadjes, dopje, een broodzaksluiter, verbeten stukje plastic, vulling van een kussen,peuken en ...onvoorstelbaar een hele pakje papierenzakdoeken. Nou vraag ik je, waar komt dat vandaan.Waarschijnlijk op dezelfde manier waarop ook al die andere zaken er in zijn gekomen, gewoon opgezogen.Ach, ik moet niet zeuren, ik heb mijn usb-stick, punaise,geld,paperclip en al die andere zaken terug maar ook een afvalbak vol rommel, een neus vol stof en een kapotte stofzuigerzak, hij was niet meer te redden. Gelukkig, er waren nog zakken voldoende en staafjes, dus mijn stofzuiger kan mijn grillen weer aan, alleen hij moet nu even weer wachten totdat ie weer dienst mag doen en alles wat hij tegenkomt kan hij voor een tijdje weer meenemen en hij kan dan weer optimaal een fris lavendel geurtje verspreiden. Zoals mijn stofzuiger, alles in zich opneemt, zo probeer ik het zelf maar wat selectiever te doen, anders wordt het voor mij teveel. Wat neem jij allemaal in je op? P.S. Weet je wat ik mij op wil nemen? De dingen waar ik van geniet die mij verrassen die mij doen fleuren en stralen, dat wens ik jou ook toe.

Sneu

Het is sneu en het is het beste! Afscheid nemen is pijn lijden en he...niet een van mijn sterkste kanten. Waar ik het over heb? Ik heb gistermiddag de kat laten inslapen bij de dierenarts. Ik was er sneu van. De kat die we als kitten hebben gekregen, die het hele land heeft meegereisd en die alle andere katten heeft overleefd, ze is niet meer bij ons. Terwijl ik dit schrijf, weet ik dat lezers denken maar afscheid nemen van...doet nog meer verdriet. Ja, dat weet ik en dat is ook een andere pijn (?) er komen nu verschillende gedachten op die ik op zou willen schrijven. Alleen elke gedachte hierover heeft ook weer een andere kant, namelijk verdriet wordt door iedereen anders beleefd, wordt verschillend bekeken en dat maakt het weleens lastig om daarover te spreken. Weet je het ligt dan niet aan de spreker, maar aan de luisteraar wat ze er mee doen. Leuk he, eens een keer gelezen en het heeft mij aan het denken gezet. Het kan dan wel mooi aan de luisteraar liggen, je zit er maar mooi moei mee. Ach, dit wordt te ingewikkeld voor de vroege morgen. Ik was gisteren gewoon sneu, ondanks dat ik weet ... Vandaag, een dagje Utrecht.

Onzeker..

Het is een aantal dagen dat me het gevoel van onzeker zijn plaagt. Onzeker over de meest uiteenlopende dingen die ik wil, die ik doe. Het kabbelt zo ergens op de bodem van mijn maag. Bijv. voor vanavond, we hebben leeskring en we hebben een boek gelezen, waar enige hilariteit over ontstond want de titel 'witter dan sneeuw'lezen in de zomervakantie was wel een beetje vreemd. Met het boek is niets mis, alleen over mijn voorbereidingen voel ik me onzeker. Ik heb het boek gelezen, ik heb ideeën bedacht om met elkaar in gesprek te komen en toch...hoe wordt het ontvangen door de anderen? O ja, zelfs nog een You-tube filmpje erbij gevonden en toch... Ik zeg nu, op dit moment, tegen mezelf 'stel je niet aan, want wat kan er mis gaan?' en dat is met alle zaken zo waarbij onzekerheid mij plaagt. Ik denk dan vaak aan een uitspraak van mijn nicht: 'schouders naar achteren, borsten vooruit en de lipjes getuit". Hoevaak gebruik ik dit voor mezelf of voor een ander en ja het is waar mijn houding kan invloed uitoefenen op hoe ik mij voel en hoe een ander mij ziet. Dus...ik blijf oefenen in mijn houding, daarnaast weet ik dat ik me goed heb voorbereid was dat niet het geval was het een ander verhaal geweest. Ook nog iets leuks, ja ik weet het is nog vroeg in het jaar, maar de eerste uitnodigingen voor kerst zijn de deur al uit.

Ik organiseer, een High Tea voor alleenstaanden op eerste kerstdag 2012. De voorbereidingen zijn in volle gang d.w.z ik google nogal. Op zoek naar leuke bruikbare aankleding van de tafels, voor lekkere hapjes (niet al te moeilijk) dus als je ideeën hebt zowel voor de tafel als voor een hapje, laat het mij dan even weten... want twee (drie,vier) weten er meer dan één. Waar ik over twijfel is of ik het mij het eenvoudiger maak door een thema te kiezen? Ja het is natuurlijk: kerst, maar wit of rood of zilver of... of zal ik mij dan te veel beperken, nou ja ik heb nog even de tijd, alhoewel de tijd gaat wel snel.

Stroomstoring

Het is toch wel heel bijzonder, dat er een langdurige stroomstoring is...ik ben er niet op ingesteld! Dat is een ding wat zeker is. Mijn dag begon leuk, ik had er zin in en het vlotte al mooi met de dagelijkse zaken die ik me had voorgenomen, wasmachine, droger, vaatwasser en oven aan. Lekker bakje koffie erbij, mens wie doet je wat? Ja dus, kwart over tien, bam alles viel letterlijk stil. Oke, vast een stop geknapt, dat gebeurt niet vaak af en toe is een stop aan het eind van zijn latijn. Nee, er was niets uitgesprongen, nou toch maar alles proberen, maar nee geen verandering. Dan maar even bij de buren vragen, bedacht ik me, terwijl ik naar buiten ging, kwam de buurvrouw ook. Oke, lag het gelukkig niet aan mijn overdreven electraverbruik. En nu...ja een lekker bakje koffie nemen zat er niet in. O ja, ik had nog koffiezakjes, dus water gekookt in een pannetje en zo maar koffie gemaakt. Ja de rest draaide niet meer, nou wat is dat raar en ik moest echt even bedenken hoe mijn volgorde nu zou zijn. Uitlopen doet mijn dag nu toch al wel. Uien gesneden, aardappelen geschild, rode kool gesneden en opgezet (mooi op tijd) pleintje aangeveegd, planten vanuit de bakken weggegooid, gestofd, ach wat kun je nog meer doen zonder stroom. Nou heel veel, alleen ik moet er dan even bij nadenken. Gelukkig om kwart over twaalf was de stroom terug en toen...de apparaten opnieuw instellen, want overal waren de tijdsinstellingen af, trouwens hier moet ik de volgende keer omdenken als ik een nieuwe apparaat komen niet meer met een klokje...en doordat het ruim twee uur van het stroom af is geweest moet de programma's opnieuwe weer draaien, dus ik loop achter. Het is niet anders, gelukkig waren het maar twee uur, maar he...mij twee uur te lang. Of als ze mij misschien van te voren even informeren kan ik mij er op instellen.