Vakantie 2016

Nog twee week vakantie dat betekent genieten van mooie bergen en geweldige alpen. We zijn wel erg zwitsers bezig met eten, gisteren geraclet en vandaag rösti eten. En niet vergeten een stukje Zwitsers chocolade. Een foto komt nog, kan het weer eens niet voor elkaar krijgen met mijn ipad:-)Vandaag prachtig weer gehad en daarom zijn we de bergen in gegaan en gewandeld. Eerst in een sesselbaan naar boven en toen wandelend naar beneden. Het was in Diemtigtal en we zijn naar de Grimmialp geweest. Hoe het er uit ziet kan ik niet beschrijven...woorden zouden te kort doen aan de omgeving. Ik wens je ook een stralende dag.

Nieuw leven

De tuin geeft nieuw leven, vanuit ons oog zijn de zaden dor en doods en dan ontspruit er nieuw leven vanuit de zwarte aarde. Iedere keer weer ben ik verwonderd over de plantjes die tevoorschijn komen. En sommige planten schieten als kool door de aarde. De ene dag nog niets en de andere dag staat het er twee centimeter boven de grond...bijzonder. Als het zo doorgaat met de groei van de tuinplanten (groenteplanten) dan komen wij de winter en zomer rijkelijk door. Alleen dat weten we natuurlijk nog niet, er zijn nog geen groentes klaar en er kan nog van alles mis gaan...rupsen, houtduiven, witte vlieg, mieren, zwarte luis etc etc. Nu is het vooral onkruid wieden en verwonderd zijn over de groei en ook de bloei van bijv. de aardbeien. In jonge gezinnen is er ook nieuw leven, vandaag mochten we onze tweede kleindochter begroeten...wat is het dan weer klein als je een hummeltje op je arm mag houden. Je gedachten gaan terug naar je eigen kinderen en naar de geboorte van je eerste kleinkind, ach wat gaat de tijd dan snel en wat gebeurt er dan veel. En achteraf denk ik dan het is geweest we gaan vooruit en genieten van dit momemt. Een tevreden klein meisje wat welkom is in het gezin en in de familie! We kijken daarnaast ook voorzichtig naar de nabije toekomst dat we nog meer baby's mogen verwelkomen in de familie, een vruchtbare periode :-) We kijken uit naar de verhuizing van de volwassen zoon en zijn vriendin, ook voor hen een nieuwe uitdaging. We kijen uit naar een huwelijk van een neef en een nicht, waarbij manlief het huwelijk mag bevestigen als buitengewoon ambtenaar van de burgelijke stand. Zoveel om naar uit te zien...mijn moeder zou zeggen :'wees dankbaar kind'en dat ben ik ook, maar misschien wat pessimistisch zie ook beren op de weg...nou ja ik probeer er met een boog omheen te lopen. Loop je mee?

The Courageous Heart

The Courageous Heart of Irena Sendler (2009) is een film die ik vanavond heb gekeken. Het verhaal gaat over een maatschappelijk werkster die in de tweede wereldoorlog voor 2500 kinderen onderdak organiseert in Warschau vanuit een joodse getto. Het verhaal is echt gebeurd.Indrukwekkend de moeite waard om te kijken. We gedenken de oorlog elk jaar alleen we kennen de geschiedenis steeds minder. Ze deed wat 'fatsoenlijk' was...Aan het einde van de film sprak de echte Irena Sendeler een nawoord, ze vroeg aandacht voor de joodse moeders die hun kinderen af moesten staan ze vroeg ook aandacht voor de poolse moeders die de joodse kinderen met gevaar voor eigen leven, iedere dag en ieder uur, onderdak en liefde hebben gegeven. Zij moesten de kinderen na de oorlog weer loslaten. Bijzonder en intregerende

Goede voornemens...

Goede voornemens horen bij een jaarwisseling en soms ook bij een oude jaarsavond bij een verjaardag, alleen ik had vandaag ook goede voornemens...vanmorgen even stofzuigen en dan heerlijk naar de tuin. Het regende vanmorgen pijpenstelen en het bleef regenen, heel veel regen en nog meer regen. Jammer, ben nog wel naar de boer geweest enkleine plantjes gehaald prei, bieten, bloemkool en volgende week komen er 60 aardbeiplantjes in de tuin. Morgen heb ik weer nieuwe voornemens de planten gaan de tuin regen of geen regen morgen... Zijn jullie ook wel eens sneu als je je iets voorneemt het zit je tegen?

Mooie dag

Het was een bijzondere mooie dag wat het weer betreft en dan is het jammer dat je binnen moet werken. Al was het werk vandaag aangenaam. Een vergadering die vlot en constructief verliep, een bewoner die wel een gesprekje wou terwijl ik haar nagels lakte en de laatste wou wel even mee naar buiten om van de zon te genieten. En dat was genieten...we zijn misschien maar vijf minuten buiten geweest maar ze tig keren gezegd dat de zon zo heerlijk op haar gezicht scheen en dat ze het erg fijn vond. Het is een mooie dag!

Zondagsrust en de andere dagen.

Het is al lang geleden dat ik daadwerkelijk op zondag iets deed wat misschien wel niet hoorde. Afgelopen zondag het was mooi weer en ben naar de tuin gewandeld. Aankomend op de tuin zag ik mijn zaaigoed liggen en de lege bakken...ik kon het niet laten ik moest even de bakken vullen. Nu maar afwachten of het spreekwoord waar is...een zondagse steek houdt geen week. Ik voelde het niet als werk, maar heerlijk genieten van de zon, de tuin, verwondering dat miniscule zaadjes straks grote planten kunnen worden en mijn tuinboek bijwerken...het was genieten en dat mag op zondag! Verder vandaag aan het werk geweest en het weer was wel heel anders, somber, triest en troosteloos en opnieuw een spreekwoord 'april roert zijn staart'. wat zullen we nog meer krijgen? Morgen is het ook een werkdag en woensdag komt onze nieuwe huisgenoot een heilig birmaan (bleu point) ik zie er naar uit.

Kleine dingen...

Het zijn de kleine dingen die ik moet waarderen. Vandaag op de tuin hoorde ik ineens geklepper achter me, waren het de ooievaars die druk bezig waren met hun nest, ook vond ik nog een vogelnestje verstopt en natuurlijk wou ik iets poten en dat heb ik gedaan...de tuinbonen zijn er in gegaan, nadat ik eerst de tuin had aangeharkt.

Waarom genieten van de kleine dingen die je elke dag worden geschonken? We werden getroffen door een bericht dat een vriend van ons op 52 jarige leeftijd is overleden. Dat is wel even schrikken en moet even een plek krijgen. Als gelovige zie je uit naar wat na dit leven komt alleen nu blijft er wel een gezin achter met drie jong-volwassen kinderen. Ik moet dan denken aan een lied van Martijn Buwalda, waar hij op het laatst zingt: ik sta hier aan een rivier en jij steekt over, ik draai me om met tranen in mijn ogen en met de hoop in mijn rug. Ik hoop, bid en wens dat het gezin dit ook straks zal ervaren.

F9 en een verhaaltje

Soms komen er wat rare dingen op de app voorbij, volgens mij te maken met F9. Vraag ik aan iemand of ze op een bepaalde dag tijd heeft schrijft ze ' waarschijnlijk moet er wat gekust worden boven..... Ik zeg het je daar had ik niet naar gevraagd :-) ze bedoelde uiteindelijk geklust...geweldig. Ik las vanmiddag een leuk verhaal. Een wat ouder echtpaar gaan 's avonds naar bed en ze geven elkaar een kus. De vrouw zegt " vroeger hield je mijn hand vast" en dat doet de man. Ze draaien zich om en de vrouw zegt " je kabbelde ook even aan mij oor". De man stapt zijn bed uit...en zij vraagt " wat ga je doen? Hij komt terug en kanbbelt aan haar oor en zegt " moest even mijn gebit pakken".

Van slag...

Ik weet het niet...Pasen is vroeg, van het weer kun je niet van op aan...code geel en hier schijnt de zon. Natuurlijk weet ik niet hoe het in de rest van het land was, maar zelfs de voorspellingen zijn van slag. Wat nog meer van slag is? Dat ben ik...de klok moesten we een uur vooruit zetten. Ik weet dat er mensen zijn die het niet willen geloven maar ik raak erdoor van slag. Ik moet voor mijn gevoel te vroeg eten, ik kan niet slapen (alsof ik dat anders wel kan) maar vooruit ik ben van slag. Het zal economisch goed zijn, maar de natuur zou die er iets van merken ...vraag ik mij af. Of dit echt een mensenprobleem. Ik heb net een boek gelezen van Thea Beckman waarin een volk wordt beschreven die aan de basis leeft, wat lijkt mij dat heerlijk en dan alle economische, industriele technologische,financiele redenen laten voor wat het is of zouden wij dat niet meer kunnen? Ik weet het niet en jij?

Blijf ik dan....

We mogen onze tweede kleinkind verwachten, we zien er naar uit. Ook onze kleindochter  van vijf ziet er naar uit en ze oefent met haar pop.

Opa zegt ze, als je de baby oppakt moet je altijd een handje onder het kontje doen en ze doet het opa voor en loopt met pop naar boven. 

De volgende dag roept ze vanuit haar kamer dat ze wakker is. Je mag wel naar ons toe komen zeg ik terug. Het duurt en het duurt en ik vraag " waar blijf je?" Ja ik kom eraan en ja hoor met ledikantje en al komt ze eraan. Ze zegt: " ik neem alles maar mee anders moet ze bij ons in bed en dat is niet zo fijn". Oke, ik neem het aan en ze kruipt lekker tegen mij en zegt: " Oma ik vind je lief". Wat een schat he! In de loop van de dag komt ze naar mij toe en vraagt:" Oma...wordt ik ook mama?" Oeps mijn grijze hersencellen draaien op hoge toeren want wat geef ik voor antwoord...ik kijk haar aan en zeg:" dat weet ik niet....en terwijl ik snel probeer te bedenken hoe ik dit allemaal uit moet leggen zonder in bijzondere details te treden van een man en een vrouw zegt zij: " oke, dan blijf ik altijd grote zus". En weg is ze weer....Bijzonder hoe kinderen en volwassenen verschillend denken en hoe eenvoudig het als kind nog kan zijn. Soms verlang ik daar (opnieuw) naar...daarom maar goed op mijn kleinkind letten :-) 

Tuin

Gisteren nog even naar de tuin geweest om te proberen een kas in elkaar te zetten. In eerste instantie dachten we ach een middagje en het staat er...helaas het zijn al twee keer een middag en het staat er nog niet...wat wil je ook met 300 schroeven, waaiertjes en moertjes, 25 pakjes buizen waar dan weer vier of zes buizen zitten tja. Manlief vindt het ook belangrijk om het stevig en waterpas neer te zetten dus bandjes met een waterpas erbij. Ja met passen en meten gaat tijd mee versleten...ach waar maak ik mij druk over de tijd gaat snel genoeg. Laat mij genieten van het moment. Het is een heerlijke ontspanning om op de tuin te zijn om allerlei beestjes te zien van kruipend tot vliegend. De komende week hoop ik op mooi weer en een uurtje of twee uurtjes vrij te kunnen maken om op de tuin te werken. Daarnaast nog bezig geweest met luiers er worden in de familie nog al wat kleine kindertjes geboren en daarvoor ben ik wat aan het freubelen, leuk werk.

De foto laat een vogelhuisje zien die aan de wand hangt op de tuin. Het is niet veel meer maar met zorg gemaakt eens door iemand, zie het dakleer!

Winters voorjaar

Het was vandaag een begin op de tuin, althans dat was de bedoeling het zat niet echt mee. De tuin is nog niet bewerkt met de frees en we dachten effen een paar 'ouderwetse' stoepbanden te kunnen verplaatsen we hadden zelfs tangen...alleen we kregen er geen grip op en we konden ze echt geen meter verplaatsen. Oke dan nu maar achter moderne, lichtere fundering aan.

We hebben toen maar een klein stukje tuin met een schep om gewerkt zodat we toch nog iets konden poten. Want ik had de aardbeienplanten vanuit de bakken meegenomen naar de tuin en wou graag spinazie zaaien en dat is gelukt.

Bij het woelen van de tuin was ik allereerst verheugd er waren heel veel wormen volgens mij een goed teken allen ik kwam ook twee ander diertjes tegen en of dat een goed teken is....k heb geen idee. We zullen zien of de groente sterker is of de diertjes.

Het was heerlijk om bezig te zijn en mijn gedachten gingen naar mijn vader, wat zou hij er van zeggen dat wij een tuin hebben die wel heel groot is totaal 60 bij 15 meter zou hij trots zijn of zijn hoofd schudden. Het zou hem in ieder geval een glimlach geven...omdat ik wel heel diep moet nadenken over wat hij heeft verteld over hoe je op een tuin werkt. Al werkend komen ze boven en over denk de herinneringen. Ze zijn me dierbaar. Verder nog wat bloempollen gepoot in bloempotten achter het huis en voor het huis mooi buxus in potten gedaan en is dat ook weer netjes.

Thuis

Het is zo vertrouwd om thuis te komen en te genieten van je dingetjes en prulletjes. Er stond een bosje tulpen en een chocholade kip als een welkom thuis :-) van de oppas voor droppie. Heel lief.

De boel en dan bedoel ik; de was voor een groot deel al weer aan de kant, de tassen leeg gepakt en opgeruimd, de post al weer verwerkt en zo zit je meteen in het gewone leven. Ja morgen aan het werk en dan het huis een beetje opgeruimd is wel zo fijn. 

Vanmiddag nog even een wandeling gemaakt naar de tuin en ja hoor er lag mest over de hele tuin, mensen wat een oppervlakte.

Toen we thuis kwamen begon het te kriebelen en ben begonnen met wat zaad te zaaien en tuinbonen te poten, het zonnetje scheen zo fijn dus heerlijk nog even buiten gewerkt.

Het was niet heel moeilijk om de worteltjes te zaaien, dit zit namelijk al voor bewerkt in zaailinten. De uien was ouderwets uit strooien, ook nog tuinbonen gepoot en duizendschoners gezaaid. We zien wel hoe het gaat alle begin is.....

Wintervakantie

Je mag het geluk maar hebben om in de winter vakantie te kunnen nemen. Nou dat geluk heb ik en mocht ook nog genieten van een ander verblijfplaats. We zijn voor een weekje in een hotel geweest in Tsjechie. Vroeger met de kinderen gingen we vaker en samen waren we er nog niet weer geweest. Nu na zoveel jaren zijn er veel zaken verbeterd zoals het wegennet, winkels zoals wij die kennen vind ik wel prettig :-) en er is enorm veel industrie en of dat er toen ook al was...het is mij toen niet opgevallen.

We zijn op zoek geweest naar een camping voor de zomervakantie en ja waar zijn we uiteindelijk beland...je begrijpt het vast op de camping waar we jaren geleden voor het laatst zijn geweest met de kinderen. Ook nu trof ons weer de mooie omgeving water en bos. Maar dat moet nog even wachten. Vandaag een geweldige tocht gemaakt door de Ertsgebergte en daar moeten we het voor nu mee doen en dat is goed. Morgen weer op de terug reis naar huis en dat is ook weer fijn.

Droppie

Droppie, mijn echtgenoot is er gek op, alleen ik bedoel geen snoep, maar een kat. Droppie is gestopt met eten! Zo sneu en tegelijker tijd zo een natuurlijk proces. Vanmorgen maar eerst naar de dierenarts, wat vocht toegediend en prednisolon en zo houdt ze het nog wel een poosje weer uit en warempel...vanmiddag komt ze in beweging en eten, eten, eten, eten...het natuurlijk proces is eerst weer onderbroken. Want het blikje vis moet eerst op en de brokken van het hondje zijn niets veilig. Ze miauwt weer en wil koppies. Droppie, ze gaat er weer voor.

Hoe een kind een glimlach geeft

Whatsapp is een uitkomst, je hebt kort en snel contact en soms komen er van die leuke berichtjes of videos langs. Zoals gisteren een filmpje van een nicht, een lief klein meisje. Ze noemt me Nana en eigenlijk vind ik dat wel heel fijn het is een soort koosnaam die zij heeft bedacht. Maar kom ik dwaal af...het filmpje liet het meisje zien aan het dansen op muziek. Echt een hele poos en ineens kijkt ze naar haar voeten en zegt: kijk mijn voeten dansen ook! Mijn gezicht straalde bij haar uitspraak. En verder in het contact met haar moeder kwam het naar voren dat onze voeten ook weleens wat vaker mogen dansen. Er is veel wat er gebeurt in en om ons heen, maar laten we niet vergeten dat af en toe onze voeten mogen dansen. Een wijze les van een kleine meid.

Opnieuw beginnen

Een nieuwe poging met nieuwe verhalen over de tuin die toch nu wel aandacht gaat vragen.

De tuin heb ik opgemeten en is 10 bij 15 meter...een mooi lapje grond dacht ik zo.

En nu...wel of niet voorzaaien, thuis of onder glas, koop ik plantjes of...

Oke ik ben naar een winkel geweest en ze hadden nog geen nieuwe zaden ( alleen van vorig jaar) die heb ik maar niet gekocht. Eerste week van maart komt de nieuwe lading binnen.

Thuis heb ik al wel een bakje staan met paprikazaadjes of het lukt...afwachten.

k Heb een boek gekocht en weet niet waar ik moet beginnen, volg nu op blogger moeskermoestuin en dianasmoestuin leuke sites die zinvol schrijven en waar ik iets aan heb. Nu ga ik maar eerst eens tekenen hoe de tuin in te delen en het voornaamste met wat?