Vergeven

Hoe en waarom zou ik een ander moeten vergeven? Een vraag die mij bezig houdt.
Allereerst denk ik dat het moeten niet moet, eerst moet ik ophouden met van alles moeten. Het moeten laten veranderen in willen. Wil ik de ander vergeven? Dus ik wil de ander vergeven voor wat mij is aangedaan?
Waarom wil ik de ander vergeven? Ik wil verder in mijn leven. Boos zijn, , teleurgesteld zijn of misschien nog wel erger, of een intenser gevoel van boosheid beheerst je leven en het vergeven is een moment. Een moment dat moeite kost  om te kijken wat je is aangedaan en daarvan te zeggen: het is vergeven.
Hoe pak je dat aan? Het is belangrijk dat het wordt gezegd tegen de ander, misschien ervaart de ander wel helemaal niet zo dat hij/zij je iets heeft aangedaan, alleen het gaat om jou gevoel, jou gedachten en jou relaties.  Is het dan over? Ja voor een deel, je gevoel komt er namelijk nog achteraan en voor mij is geloof dan belangrijk. Enerzijds omdat ik weet dat Hij mij daarin helpt om verstand en gevoel samen te krijgen en ook de zekerheid dat Hij mijn fouten wil vergeven. Daardoor kan ik Hem open en vrij benaderen en ook de ander kan ik met vrijheid tegemoet te treden en er is vrijheid omdat boosheid o.i.d mij niet beheerst. O wat een heerlijk gedachte en gevoel.
Dit maakt voor mij dat ik vergevingsgezind door het leven wil gaan, zal het lukken? En jij?

2013

Het jaar is al weer 1/4 voorbij een nog niet één keer geschreven. Niets beleefd???? ik denk teveel en daardoor geen ruimte om te schrijven.
Kan een mens te veel meemaken?
Nee, het is niet mogelijk dat je teveel meemaakt.  Je krijgt te dragen wat er te dragen valt. Zwaar, lastig, verdrietig, teleurgesteld ja en nog eens ja!
En toch...het is te dragen, het is te handelen, het is ook dat ik het niet alleen draag...ik geloof! Begrijpen doe ik het niet. Geldt dat niet voor velen, dat we het leed dat we dragen soms te zwaar dreigt worden en ons vragen gaan stellen waarom dit en dat?
Ik geloof! De reden wordt. niet duidelijker, wel dat ik het niet alleen hoef te dragen, omdat het voor mij gedragen wordt.
Ik leef in het geloof...en ik leef bij de dag. Ik word gedragen en iedere dag heeft genoeg aan zijn eigen  zorgen. Dat brengt me bij de gedachte:een mens lijdt dikwijls het meest door het leed dat hij vreest en .... vult u het verder is. Vandaag een nieuwe dag en nieuwe kansen. Wat betreft schrijfels. Ik borrel van verhalen als ik de tijd neem zal ik ze u vertellen. Een lieve fijne dag. Cat