2013

Het jaar is al weer 1/4 voorbij een nog niet één keer geschreven. Niets beleefd???? ik denk teveel en daardoor geen ruimte om te schrijven.
Kan een mens te veel meemaken?
Nee, het is niet mogelijk dat je teveel meemaakt.  Je krijgt te dragen wat er te dragen valt. Zwaar, lastig, verdrietig, teleurgesteld ja en nog eens ja!
En toch...het is te dragen, het is te handelen, het is ook dat ik het niet alleen draag...ik geloof! Begrijpen doe ik het niet. Geldt dat niet voor velen, dat we het leed dat we dragen soms te zwaar dreigt worden en ons vragen gaan stellen waarom dit en dat?
Ik geloof! De reden wordt. niet duidelijker, wel dat ik het niet alleen hoef te dragen, omdat het voor mij gedragen wordt.
Ik leef in het geloof...en ik leef bij de dag. Ik word gedragen en iedere dag heeft genoeg aan zijn eigen  zorgen. Dat brengt me bij de gedachte:een mens lijdt dikwijls het meest door het leed dat hij vreest en .... vult u het verder is. Vandaag een nieuwe dag en nieuwe kansen. Wat betreft schrijfels. Ik borrel van verhalen als ik de tijd neem zal ik ze u vertellen. Een lieve fijne dag. Cat