Posts tonen met het label Dochter. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Dochter. Alle posts tonen
woensdag 18 mei 2016
Nieuw leven
De tuin geeft nieuw leven, vanuit ons oog zijn de zaden dor en doods en dan ontspruit er nieuw leven vanuit de zwarte aarde. Iedere keer weer ben ik verwonderd over de plantjes die tevoorschijn komen. En sommige planten schieten als kool door de aarde. De ene dag nog niets en de andere dag staat het er twee centimeter boven de grond...bijzonder. Als het zo doorgaat met de groei van de tuinplanten (groenteplanten) dan komen wij de winter en zomer rijkelijk door. Alleen dat weten we natuurlijk nog niet, er zijn nog geen groentes klaar en er kan nog van alles mis gaan...rupsen, houtduiven, witte vlieg, mieren, zwarte luis etc etc. Nu is het vooral onkruid wieden en verwonderd zijn over de groei en ook de bloei van bijv. de aardbeien.
In jonge gezinnen is er ook nieuw leven, vandaag mochten we onze tweede kleindochter begroeten...wat is het dan weer klein als je een hummeltje op je arm mag houden. Je gedachten gaan terug naar je eigen kinderen en naar de geboorte van je eerste kleinkind, ach wat gaat de tijd dan snel en wat gebeurt er dan veel. En achteraf denk ik dan het is geweest we gaan vooruit en genieten van dit momemt. Een tevreden klein meisje wat welkom is in het gezin en in de familie! We kijken daarnaast ook voorzichtig naar de nabije toekomst dat we nog meer baby's mogen verwelkomen in de familie, een vruchtbare periode :-)
We kijken uit naar de verhuizing van de volwassen zoon en zijn vriendin, ook voor hen een nieuwe uitdaging.
We kijen uit naar een huwelijk van een neef en een nicht, waarbij manlief het huwelijk mag bevestigen als buitengewoon ambtenaar van de burgelijke stand.
Zoveel om naar uit te zien...mijn moeder zou zeggen :'wees dankbaar kind'en dat ben ik ook, maar misschien wat pessimistisch zie ook beren op de weg...nou ja ik probeer er met een boog omheen te lopen.
Loop je mee?
maandag 15 juli 2013
En nu...
Het is een besef dat af en toe er is. Het weten dat ik nu de generatie voortzet. Een dochter die op je steunt ( niets mis mee) alleen zelf als dochter kun je niet meer naar je moeder.
Het is een besef, die mij verrast. Nooit aan gedacht... nu hoef ik daarover niet na te denken het is waarheid. Als ik het had geweten...had ik dan...meer vragen gesteld, beter opgelet? Nee het is iets dat komt. Je kunt je daarop niet voorbereiden, ik in ieder geval niet. Hoe doe jij dat?
Eén van de reacties was het volgende: zo waar!
http://youtu.be/9abd7plBpMg
Abonneren op:
Posts (Atom)