Dag met een gouden randje.

Een bijzondere dag, na een onrustige wakkere nacht. Al vroeg waren wij op stap, onderweg naar Noordhorn, daar was een rommelmarkt t.b.v. de Nederlandse Hervormde kerk. Onderweg er naar toe was ik an het whatsapp-en met een vriendin en zei 'het is een dag met een gouden randje'. Nou het was toen nog maar rond de klok van tien, dus nog een hele dag te gaan. De rommelmarkt, ja hoe kan het ook anders daar was veel rommel!! Maar ach wij kunnen ook wel wat rommel gebruiken, dus...je snapt het al, we hebben wat gekocht. Allereerst een drentse bol, geen rommel, volgens de eters was die goed van smaak en lekker vers ook zonder roomboter, trouwens dit was de eerste kraam! Op naar de volgende en wat zag ik daar staan? Een super mooie Singer naaimachine. Manlief vind het maar niets om zo iets te kopen op een rommelmarkt, ik wil hem wel gelijk geven maar dat valt me zwaar. Dat zwaar, is ook juist de reden dat ik graag een andere wil, dat terzijde. Als ik iets graag wil, dan wil manlief nog wel voor mij handelen, maar een naaimachine...je weet niet of hij het doet, je kan niet even proberen, zit alles er wel bij, allemaal zaken waar ik dan niet aan denk maar hij wel. Ik zeg alleen maar:"ziet er goed uit". Oke, gelukkig vraagt hij wat het kost. Vijf euro! Nou dat vindt manlief echt teveel. Jammer leuk geprobeerd. O wacht, hij gaat er verder op in. Kan ik het ergens proberen? Nee! Jammer, leuk geprobeerd. O, hij geeft de moed nog niet op. Hij biedt warempel twee euro vijftig, want ach als die het niet doet, dan heeft hij de kerk gesteund. En ja hoor, daarvoor mocht de naaimachine mee. Yeah, ik blij, hij ziet er goed uit.dit was bij de tweede kraam, manlief sjouwde er wel mee.(lief he). Ach en zo zijn we de markt verder overgegaan, kwamen nog van alles tegen, maar nee, bijna niets meer gekocht. Ja een mini schommelstoel om op te pimpen en twee glazen bowlschaaltjes en twee borden om een etagere te maken, gewoon grappig. De markt was een succes, manlief heeft trouwens de hele morgen gesjouwd met de naaimachine. Vanuit Noordhorn gingen we onder naar de jaarmarkt in Oude Pekela. Een markt die we bijna elk jaar bezoeken, omdat het onze geboorteplek is. We hebben moeders gehaald en we zijn de markt rond geweest, leuk, mooi weer, vele bekenden en natuurlijk een lekker visje gegeten. Thuis bij moeder, hebben we rommelmarkt spullen bij elkaar gezocht voor de burendag in Groningen en we hebben oude foto's bekeken. Ach, sommigen waarvan ik dacht:' wie zou dit zijn en foto' waren herinneringen aan goede oude tijden, gewoon leuk en ontroerend. Ik heb zelfs nog wat foto's meegekregen, waar ik blij mee ben. Het was een gezellige middag. Thuis gekomen zijn we gaan eten, ja doet moet ook doorgaan en manlief sjouwde de Singer naaimachine naar binnen en zette hem op tafel. Ik weet niet hoe dat bij jullie is, maar ik wil zo iets nog wel eens uit stellen voordat ik er bij ga, zo ook nu. Oke, nadat ik de keuken had opgeruimd, de was had gevouwen, heb ik de vieze vuile Singer naaimachine schoongemaakt, je weet dus waarom manlief twijfelde en ja nu...geen ontkomen aan om het te proberen. Ik hield me zelf voor ach als die het niet doet hebben we de kerk gesteund. ' k Heb hem ingespannen ( noem je dat zo?) en een stofje gepakt, en kun je het raden? Hij loopt als een tierelier, hij ziet als nieuw nu die schoon is, hij is geweldig als een trein, nou ja overdrijven is ook een vak...:) maar we hebben de kerk gesteund maar ook mijzelf. Mijn dag heeft zeker een gouden randje. Weet je wat leuk is, manlief komt binnen en zegt:' en...hoe is de naaimachine? Hij begrijpt dat ik zulke dingen graag uitprobeer als hij er niet is. Zoveel spanning en hilariteit om twee euro vijftig.