dinsdag 18 september 2012

Van alles en nog wat......

Ja ik weet het...al enkele dagen niets van me laten horen. Betekent dat er niets valt te vertellen? Jazeker wel, meer dan genoeg, ik moet me er even toezetten en dan is daar de nacht een heerlijk moment voor. Het feest ivm 25 jarig huwelijk, het was echt leuk, gezellig, vele mensen die je dan terug ziet en de moeite hebben genomen om je te feliciteren, bijzonder, we zijn verwend bloemen, enveloppen, cadeaus, kaarten onvoorstelbaar. Met de kinderen uit eten was lekker en gezellig. Terug kijkend zeg ik:"er is een markeerpunt gevierd en op naar de volgende." ja en die komt er ook aan, namelijk dat ik een halve eeuw leef een ander markeerpunt in mijn leven. Niet dat het bijzonder voelt maar een feestje moet je vieren! Ja de manier waarop daar kun je van gedachten over verschillen, ik hoef niet teveel poespas maar...de kids denken er anders over. We zien wel weer! Ook een bijzonder dag was de opening van het seizoen in de kerk. We hadden besloten om een gezamenlijk punt te maken, om terug- en vooruitblik te delen. Zo... wat een creativiteit bij de mensen, ik heb zin in het nieuwe kerkelijk seizoen. Een tekst uit de bijbel werd geciteerd: 'wees een geur en een levende gelezen brief' nou een mooie intensieve opdracht, we werken eraan. Op alle feestvreugde is ook wel een domper die me niet loslaat. Ja ik denk aan een zieke vriendin maar ook aan hele aardse zaken waar ik steeds aan moet denken en vooral als ik met de auto weg ben of lopend mijn boodschapjes doe. Het is namelijk onvoorstelbaar dat mensen niet af kunnen blijven van de spullen van de ander. Op een bepaald moment, afgelopen week, zijn we tot de ontdekking gekomen dat de brommer en twee fietsen zijn ontvreemd, uit de schuur en weet je 'dat is balen...'.Ik maak niet heel veel gebruik van de brommer of de fiets, ze hebben ervan af te lijven! Alle rompslomp van aangifte,verzekering en ook de onrust...ik kijk vooral of ik iemand zie voorbij komen op mijn fiets. Raar he, dat het gebeurt... Ach en zo kom je van de festvreugde met beide voeten op de grond en dan te bedenken dat het materiaal is wat je kunt vervangen, maar toch. Is dit ook weer iets om over na te denken en mij de vraag stellen of ik met minder kan. Ach echt mijn lief, heeft er vooral last van, want fietsen door de stad, dat vindt hij geweldig, we gaan meer eens kijken vandaag.

Geen opmerkingen: