Heerlijk...

Nou, nou, het is niet te geloven, de dagen gaan met een razende tempo voorbij en je zou haast denken dat ik vergeet te schrijven om je mee te nemen op mijn reis. Vergeten ben ik je niet, natuurlijk niet, alleen het kwam er niet van om te schrijven. Ik wil me daarover ook wel verantwoorden, want het is voor mijzelf ook ingewikkeld. Er gebeurden zoveel dingen, als ik er over zou schrijven werd het gekleurd door het moment. Volg je me nog? Want nu na een aantal dagen ziet alles er weer anders uit, sommige zaken zijn van hoofd naar hart gezakt en andere dingen zijn van hart naar hoofd gestegen. Verstand en gevoel dus, wat kan dat verwarrend zijn. Manlief ziek, zoonlief last van hormonen, vriendin ernstig ziek, vrienden die in een levensstorm zitten, onverwachts overlijden van zeer gewaardeerde persoon, echt hoeveel kunnen mensen aan heb ik de afgelopen week vaak gedacht. Niet voor mijzelf, wel voor het leed wat anderen ondergaan. Dan is het goed, om even stil te staan, te weten waar je kracht vandaan haalt, waar je de energie vandaan haalt, eigenlijk wat is je drive. En dat zijn de dingen waartegen je zegt:"dat is heerlijk". Het ene moment was dat even gewoon zitten, het andere moment een lekker douche nemen, een extra lekkere kop koffie zetten, even drijven in zoutwaterbad, even de wenkbrauwen laten verzorgen, even whatsappen allemaal even...en als klap op de vuurpijl. Vanmiddag even toeren met het mooie herfstweer en dan even wegdoezelen...heerlijk. Wat zijn voor jou de momenten van het heerlijk gevoel, ik wens je er vele toe.