Het gaat nog sneller

Oké op de rem was mijn reactie de afgelopen week, alleen het was moeilijk te vinden. Er kwamen zoveel verschillende vragen binnen, dat het wel leek of dat iedereen mij nodig had, iets van mij wou. Gelukkig zijn daarin ook hele leuke dingen, met iemand een trouwjurk passen, lekker ergens een hapje eten, gezellig een bakje doen, gezellig samen iets bakken, visite ontvangen voor een verjaardag, genieten van mooie berichten ... Terwijl ik dit schrijf, bedenk ik mij dat dit al momenten waren van op de rem staan en even tijd en aandacht voor de ander en mijzelf. Gelukkig dat ik het herken, kan ik dit vasthouden in alle hectiek van de dag, een week, een maand een seizoen. Niet dat ik klaag hoor, maar soms is het veel. Lieve mensen om mij heen die mij helpen, daar tegenover mensen die totaal geen rekening houden met...zo hoort het te gaan! Dat houdt de boel in evenwicht, of zie ik dat verkeerd? Binnen al die hectiek en de snelheid van het leven is daar één moment geweest dat het niet vlug genoeg kon gaan. Er kwam een telefoontje van onze dochter ze had samen met haar dochter (20maanden) een aanrijding gehad. Nou je wilt het niet geloven wat gaat de tijd traag en wat duurt de weg erheen laaaaannnnnnggggg. Wees gerust met hen is alles goed, oke de auto total-loss maar daar heb ik geen spijt van. Zij zijn goed uitgestapt!! Even terug naar die rem, ik heb het wel gevonden, ik hoef niet op alles 'ja' te zeggen...en dat scheelt al een hele hoop, daarnaast hoef ik niet alles te doen, een ander kan het ook doen en laat ik die tijd dan besteden aan zaken die helpen om andere zaken weer aan te kunnen. Heb jij dat voor jezelf duidelijk wat dat is, ik moet nog wel even zoeken. Zoek, zoek, zoek, zoek, zoek, zoek,......