Posts tonen met het label geloof. Alle posts tonen
Posts tonen met het label geloof. Alle posts tonen

zaterdag 8 februari 2014

Iemand zet je tot nadenken...

Gebeurt het je ook weleens, dat iemand je tot nadenken zet? Soms gebeurt het zonder dat je je daar bewust van bent en dan iets later denkt...O dat is blijven haken, ik moet er steeds aan denken. Dit overkwam mij gisteren, er vielen een aantal zaken o.a. door iets wat ik kreeg, door iets wat ik las en door iets wat ik hoorde op zijn plaats. Ik begin bij het laatste en dat was een gesprek over geestelijke verdieping, de basis van geloven is er en dan...? Ja en dan...is dit de verantwoordelijkheid van de kerk of is dat een verantwoordelijkheid van jezelf, om je te verdiepen in het Woord van God de Bijbel? Daarnaast dacht ik na over wat is geestelijke verdieping, is dat meer weten over personen, situaties, achtergronden over de tijd waarin de bijbel zich afspeelde? Of is het meer spiritueel, dat geloven op een hogere niveau komt? Meer diepgang omdat je het boven het gewone (wat is gewoon) uittilt? Daarbij kwam voor mij de vraag in hoeverre kan ik daar een bijdrage aan leveren om de ander tot zijn recht te laten komen en dat daardoor een geestelijke verdieping kan komen? Oké ik doe een poging tot een kleine bijdrage. Ik ontving een foto van een sneeuwklokje dat dwars tussen de steentjes door groeide naar het licht. Nieuw leven, een nieuw begin, het voorjaar komt eraan, normaal toch?  Ja het is normaal alleen het kwam uit het donkere van de grond, dwars door de kou van de vorst en tussen de hardheid van de stenen door zijn weg naar boven heeft moeten, willen en kunnen vinden.
Ik geniet van een dergelijke foto.  
Daarna las ik een gedeelte waarin het volgende stond; zoals bloemen opkomen dwars door stukken gebroken cement, zo verschijnen er overal tekenen van hoop en vertrouwen van een bovenaardse kracht. Kracht is overal aanwezig. We zien God als we Hem gadeslaan door Hem bewust gade te slaan, scheppen we een wereld waarin heilige dingen waargenomen kunnen worden!
Poging om God gade te slaan, opdat wij Hem helderder te zullen zien en Zijn kracht in ons volledig te voorschijn kunnen roepen.

Wanneer je naar boven brengt wat binnen in je leeft, zal naar wat je naar boven brengt je redden. Wanneer je niet naar boven brengt wat binnenin je leeft, zal wat je niet naar boven brengt je vernietigen. (Thomasevangelie)

Uit de Bijbel werd de volgende tekst gelezen bij een gespreksgroep waar alleen twee mensen aanwezig waren die overdag op de straat leven en dat sloot enorm aan bij mijn gedachten om te delen.
'Wie kan geloven wat wij hebben gehoord?
Aan wie is de macht van de Heer geopenbaard?
Als een loot schoot hij op onder Gods ogen,
als een wortel die uitloopt in dorre grond.
Onopvallend was zijn uiterlijk,
hij miste schoonheid, zijn aanblik kon ons niet bekoren.
Hij werd veracht, door mensen gemeden,
hij was een man die het lijden kende
en met ziekte vertrouwd was,
een man die zijn gelaat voor ons verborg, 
veracht, door ons verguisd en minacht.
Maar hij was het die onze ziekten droeg, die ons lijden op zich nam.
Wij echter zagen hem als een verstoteling door God geslagen en vernederd.
Jesaja 53:1-4

Het gaat hier om Jezus, Hij die aanwezig is, ' er wil zijn' in alle omstandigheden, naar boven komen zich laten zien daar waar je het niet verwacht. Stel je eens voor dat je alle dagen op straat leeft en misschien wel het gevoel of het ervaart dat je niet gewenst bent...
Dit kan een enorme bemoediging zijn in jouw of mijn omstandigheden om te weten dat wij ook dwars door alles heen naar het licht kunnen groeien. Groei je mee?


dinsdag 28 januari 2014

Hoop

Hoop die de angst doet vervagen... ja alweer een regel van een lied, alleen ik ken het niet verder. Niet zo belangrijk ook, belangrijker is voor mij de vraag: hebben u en ik nog hoop? Kunnen wij elkaar nog hoop bieden en hoe ziet dat er dan uit? Voor mij is het belangrijk en ik weet niet of dat altijd lukt om de ander te benaderen met een open houding. De ander mag en kan aangeven wat hij/zij nodig heeft of ik het kan bieden en of ik kan helpen is mijn keuze en ik geef daarbij ook de grens aan. Vanuit die houding, vraag ik in nieuwe kennismaking: mag ik u een hand geven en mij voorstellen? Hoop is ook het thema van vandaag voor mij, bij alles wat ik lees en doe, komt dat woord naar voren. De kleur van hoop is groen, nieuw leven een nieuw begin. Hoop die het geloof doet her-leven een mooie gedachte om ook nu de dag maar eens mee af te sluiten. Ik wil er wel aan toevoegen dat hoop niet alleen het geloof doet her-leven, maar ook iedere dag een nieuwe kans geeft. Heb jij hoop voor de dag van morgen? Denk: vandaag is geweest en morgen gaat komen, met nieuwe kansen en mogelijkheden.

zondag 30 juni 2013

Wisselend

Mijn hoofd is wisselend van hier naar daar. Mijn stemming is wisselend van berustend naar verdrietig.

Hoe krijg ik dit in balans? Nog niet nodig, mijn wisselingen mogen er zijn. Het is nog geen week geleden dat ze er nog was en nu...

Haar kracht en troost dat putte ze uit haar geloof en liet een tekst achter voor in haar boekje.

Wat hier op aarde je wordt ontnomen.
Bewaart de Heer voor je thuis.

Eens kom ik ook thuis, tot die tijd zal fier en ferm mijn taak volbrengen.

maandag 15 april 2013

Vergeven

Hoe en waarom zou ik een ander moeten vergeven? Een vraag die mij bezig houdt.
Allereerst denk ik dat het moeten niet moet, eerst moet ik ophouden met van alles moeten. Het moeten laten veranderen in willen. Wil ik de ander vergeven? Dus ik wil de ander vergeven voor wat mij is aangedaan?
Waarom wil ik de ander vergeven? Ik wil verder in mijn leven. Boos zijn, , teleurgesteld zijn of misschien nog wel erger, of een intenser gevoel van boosheid beheerst je leven en het vergeven is een moment. Een moment dat moeite kost  om te kijken wat je is aangedaan en daarvan te zeggen: het is vergeven.
Hoe pak je dat aan? Het is belangrijk dat het wordt gezegd tegen de ander, misschien ervaart de ander wel helemaal niet zo dat hij/zij je iets heeft aangedaan, alleen het gaat om jou gevoel, jou gedachten en jou relaties.  Is het dan over? Ja voor een deel, je gevoel komt er namelijk nog achteraan en voor mij is geloof dan belangrijk. Enerzijds omdat ik weet dat Hij mij daarin helpt om verstand en gevoel samen te krijgen en ook de zekerheid dat Hij mijn fouten wil vergeven. Daardoor kan ik Hem open en vrij benaderen en ook de ander kan ik met vrijheid tegemoet te treden en er is vrijheid omdat boosheid o.i.d mij niet beheerst. O wat een heerlijk gedachte en gevoel.
Dit maakt voor mij dat ik vergevingsgezind door het leven wil gaan, zal het lukken? En jij?

woensdag 1 augustus 2012

Borrelen

Het borrelt in mij, gedachten n.a.v. een uitspraak die mij prikkelt. De uitspraak was: " God wat bent U groot en wat ben ik klein."
God is groot, we bezingen dat in liederen, zien dat in de natuur, door dingen die gebeuren, ook als we ze niet begrijpen. Alleen God wordt voor mij niet groter of nog groter en ik alsmaar kleiner. God kwam door Zijn Zoon in ons midden, als een kleine baby, Hij ging bij ons weg en liet een Trooster achter of wel de Heilige Geest en juist daardoor... heb ik de mogelijkheid en kansen om groot te worden en te zijn, niet uit mijzelf wel met mijn eigen verantwoordelijkheid om te groeien tot wie ik wil zijn. Ik moet denken aan een baby die opgroeit naar peuter, kleuter ....ik moet denken aan God die tot de mens komt, het komt het elkaar nader! Ik kom ook uit bij Psalm 139 dat God mij kent, mij omringt, weet wat ik doe, dat Hij er als een schaduw is om mij te steunen, om een duwtje te geven     ( zou ik hier een schop onder mijn kont krijgen?) Hij is erbij, niet als een groot, massief verheven God, maar naast  me duwend, sturend, andere mensen op mijn weg brengen om te zeggen:  " kom op je durft, je kan het en anders leer je het."
Groeien, iedere dag een beetje ( niet in kilo's, want ik ben blij dat die weg zijn) mar in zelfverzekerdheid, vertrouwen, geloof en nog veel meer.

Hoe ga jij met het groot en klein zijn om?  

Denken en doen, kunnen en willen.

Mijn leven wordt door zonlicht overgoten door kracht, door rust, door moed....


Op dit moment in de tuin, ervaar ik dit met een heerlijk kopje koffie ( gebracht door mijn zoon) de zon... Terwijl ik luister naar het gezoem van een bij, een vlinder die neerstrijkt op de rand van mijn kopje, een bloem die nodig water wil en dan deze woorden die naar boven komen. Ja, ik weet het, er komt nog een regel maar  het gaat mij om het bovenstaande! Ik voel me sterk en krachtig de warmte van de zon doen mijn spieren en botten goed. De kou gaat eruit! Gelukkig maar, want het is een beetje bedenkelijk als je hartje zomer een kruik meeneemt naar bed... Ja, heb ik het gedaan en het is niet omdat mijn man er niet is.
 Appeltjes aan de boom in onze tuin.
O ja, krachtig; krachtig om dingen te doen, om aan te pakken, ideeën borrelen naar boven, lijk wel een fontein. Bevestigingen die er zijn en komen, krachtig! Rust, ervaar ik door de stilte heen die er is,door het zachte geklinkel van mijn tuincimbaal, rust door te schrijven, door de zon, door eraan te denken dat ik hier en nu zit; op een stoel, in de zon, ipad op schoot (luxe he) dat zorgen maken en/of piekeren geen zin heeft, de zaken komen zoals ze komen.
... en door moed (en daar ontbreekt het mij aan) Moed om ...op te staan, om aan te pakken, om vooruit te gaan om ...mijn ding te doen. Nee, ik ben niet depri. Ik mis de moed om me zelf nogeens een schop onder de kont te geven ( heb ik al zovaak gedaan) want dat is pijnlijk.



P.S. Mocht jij mij wel een schop willen geven, dat hoeft niet. Waarbij zou jij die schop onder je kont wel kunnen gebruiken?

donderdag 12 juli 2012

Baboesjka

Baboesjka, zo ken ik haar. Een klein poppetje naar een grote pop of van groot naar klein. Ik weet dat ik altijd benieuwd ben wat er in zit...spannend. Onderhand weet ik dat  ze gevarieerd kunt kopen van vier tot elf stuks ineen. Op verschillende momenten heb ikaan haar moeten denken, de eerste keer door de titel van een boek: Baboesjka, het geloof binnenste buiten. Met de Baboesjka als metafoor wordt het geloof aan de hand van verschillende theologen uitgelegd. Ik ga het lezen als het is uitgebracht, nog even geduld hebben...  Daarna las ik een reactie op facebook, kapper..., moeder....,een kanjer, dit was als felicitatie neergeschreven na het behalen van een diploma. Dit bracht mij bij Baboesjka/Majtrosjka. Zij die zoveel in zich heeft, die verschillende taken, talenten, mogelijkheden heeft. Je ziet vaak één kant ... maar er is zoveel meer, voor iedereen verscillend en toch zoveel. Ik zou willen starten bij vrouw, het grootste, de buitenkant en zij die vele mogelijkheden in zich heeft, dit zijn dan alle kleinere vormen die binnen in zitten. Ach, wat is het dan leuk dat je de mogelijkheid hebt om eens creatief bezig te zijn en daarom heb ik een Baboesjka gemaakt. Ja, ik weet dat ik niet de goede naam gebruik, alleen zo ken ik haar en het is meer dan een naam alleen. Wat brengt zij voor gedachten bij jou?