zaterdag 8 februari 2014
Iemand zet je tot nadenken...
dinsdag 28 januari 2014
Hoop
Hoop die de angst doet vervagen... ja alweer een regel van een lied, alleen ik ken het niet verder.
Niet zo belangrijk ook, belangrijker is voor mij de vraag: hebben u en ik nog hoop?
Kunnen wij elkaar nog hoop bieden en hoe ziet dat er dan uit?
Voor mij is het belangrijk en ik weet niet of dat altijd lukt om de ander te benaderen met een open houding. De ander mag en kan aangeven wat hij/zij nodig heeft of ik het kan bieden en of ik kan helpen is mijn keuze en ik geef daarbij ook de grens aan.
Vanuit die houding, vraag ik in nieuwe kennismaking: mag ik u een hand geven en mij voorstellen?
Hoop is ook het thema van vandaag voor mij, bij alles wat ik lees en doe, komt dat woord naar voren.
De kleur van hoop is groen, nieuw leven een nieuw begin. Hoop die het geloof doet her-leven een mooie gedachte om ook nu de dag maar eens mee af te sluiten. Ik wil er wel aan toevoegen dat hoop niet alleen het geloof doet her-leven, maar ook iedere dag een nieuwe kans geeft.
Heb jij hoop voor de dag van morgen? Denk: vandaag is geweest en morgen gaat komen, met nieuwe kansen en mogelijkheden.
zondag 30 juni 2013
Wisselend
Mijn hoofd is wisselend van hier naar daar. Mijn stemming is wisselend van berustend naar verdrietig.
Hoe krijg ik dit in balans? Nog niet nodig, mijn wisselingen mogen er zijn. Het is nog geen week geleden dat ze er nog was en nu...
Haar kracht en troost dat putte ze uit haar geloof en liet een tekst achter voor in haar boekje.
Wat hier op aarde je wordt ontnomen.
Bewaart de Heer voor je thuis.
Eens kom ik ook thuis, tot die tijd zal fier en ferm mijn taak volbrengen.
maandag 15 april 2013
Vergeven
Hoe en waarom zou ik een ander moeten vergeven? Een vraag die mij bezig houdt.
Allereerst denk ik dat het moeten niet moet, eerst moet ik ophouden met van alles moeten. Het moeten laten veranderen in willen. Wil ik de ander vergeven? Dus ik wil de ander vergeven voor wat mij is aangedaan?
Waarom wil ik de ander vergeven? Ik wil verder in mijn leven. Boos zijn, , teleurgesteld zijn of misschien nog wel erger, of een intenser gevoel van boosheid beheerst je leven en het vergeven is een moment. Een moment dat moeite kost om te kijken wat je is aangedaan en daarvan te zeggen: het is vergeven.
Hoe pak je dat aan? Het is belangrijk dat het wordt gezegd tegen de ander, misschien ervaart de ander wel helemaal niet zo dat hij/zij je iets heeft aangedaan, alleen het gaat om jou gevoel, jou gedachten en jou relaties. Is het dan over? Ja voor een deel, je gevoel komt er namelijk nog achteraan en voor mij is geloof dan belangrijk. Enerzijds omdat ik weet dat Hij mij daarin helpt om verstand en gevoel samen te krijgen en ook de zekerheid dat Hij mijn fouten wil vergeven. Daardoor kan ik Hem open en vrij benaderen en ook de ander kan ik met vrijheid tegemoet te treden en er is vrijheid omdat boosheid o.i.d mij niet beheerst. O wat een heerlijk gedachte en gevoel.
Dit maakt voor mij dat ik vergevingsgezind door het leven wil gaan, zal het lukken? En jij?
woensdag 1 augustus 2012
Borrelen
God is groot, we bezingen dat in liederen, zien dat in de natuur, door dingen die gebeuren, ook als we ze niet begrijpen. Alleen God wordt voor mij niet groter of nog groter en ik alsmaar kleiner. God kwam door Zijn Zoon in ons midden, als een kleine baby, Hij ging bij ons weg en liet een Trooster achter of wel de Heilige Geest en juist daardoor... heb ik de mogelijkheid en kansen om groot te worden en te zijn, niet uit mijzelf wel met mijn eigen verantwoordelijkheid om te groeien tot wie ik wil zijn. Ik moet denken aan een baby die opgroeit naar peuter, kleuter ....ik moet denken aan God die tot de mens komt, het komt het elkaar nader! Ik kom ook uit bij Psalm 139 dat God mij kent, mij omringt, weet wat ik doe, dat Hij er als een schaduw is om mij te steunen, om een duwtje te geven ( zou ik hier een schop onder mijn kont krijgen?) Hij is erbij, niet als een groot, massief verheven God, maar naast me duwend, sturend, andere mensen op mijn weg brengen om te zeggen: " kom op je durft, je kan het en anders leer je het."
Groeien, iedere dag een beetje ( niet in kilo's, want ik ben blij dat die weg zijn) mar in zelfverzekerdheid, vertrouwen, geloof en nog veel meer.
Hoe ga jij met het groot en klein zijn om?
Denken en doen, kunnen en willen.
Op dit moment in de tuin, ervaar ik dit met een heerlijk kopje koffie ( gebracht door mijn zoon) de zon... Terwijl ik luister naar het gezoem van een bij, een vlinder die neerstrijkt op de rand van mijn kopje, een bloem die nodig water wil en dan deze woorden die naar boven komen. Ja, ik weet het, er komt nog een regel maar het gaat mij om het bovenstaande! Ik voel me sterk en krachtig de warmte van de zon doen mijn spieren en botten goed. De kou gaat eruit! Gelukkig maar, want het is een beetje bedenkelijk als je hartje zomer een kruik meeneemt naar bed... Ja, heb ik het gedaan en het is niet omdat mijn man er niet is.
| Appeltjes aan de boom in onze tuin. |
... en door moed (en daar ontbreekt het mij aan) Moed om ...op te staan, om aan te pakken, om vooruit te gaan om ...mijn ding te doen. Nee, ik ben niet depri. Ik mis de moed om me zelf nogeens een schop onder de kont te geven ( heb ik al zovaak gedaan) want dat is pijnlijk.
P.S. Mocht jij mij wel een schop willen geven, dat hoeft niet. Waarbij zou jij die schop onder je kont wel kunnen gebruiken?
