Maakt niets uit.

't is wat...vanmorgen, bedacht ik dat ik mijn moeder zou gaan bezoeken, zo gedacht, zo gedaan. Ik was op tijd 10 uur, mooie koffiedrinkerstijd. Zorgverlener was er nog, oke geen probleem. Ik wacht wel even. Ga ik zitten gaat de voordeurbel... O ja was ik vergeten huishoudelijke hulp, oke we wachten wel!!! Ik wou namelijk met mijn moeder op stap, een bijzondere reden om een stukkie te rijden. Maakt allemaal niet uit, we wachten totdat het toilet schoon is, de was naar boven is gebracht en droge was naar beneden, de stofzuiger door het huis is geweest en de keuken gedweild. En dat allemaal in anderhalf uur tijd, een meisje naar mijn hart een harder en vooral een snelle werkster!!!! Nu vraag ik mij af wat had ze nog gedaan als ze anderhalf uur die ze nu vrijaf kreeg had gedaan...Maakt niet uit, wij konden weg, alleen het was gaan regenen, een beetje regen, een beetje meer regen en toen heel veel regen. Zullen we wachten, nee, kom op we smelten niet van wat regen, nou ja smelten deden we niet van de slagregen, maar wel heeeeel nat. He, he, wij zaten in de auto, koud van de regen en beslagen ruiten door de regen, geen man overboord, alles hoog aanzetten en ja hoor het droogde mooi. Zelfs onze haren waren ' mooi' gedroogd. We gingen rijden en gelukkig het zonnetje brak door en het werd helder. Gezellig kletsend, waren we onderweg en al pratend besloten we dat we even door zouden rijden naar wat we vroeger de 'groentewief' noemden. Waarom? Geen idee. Wat we wisten dat het vooral voordelige wintergroente had en aardappelen die niet al te duur waren. We kwamen daar aan en ja... zouden we wel of niet uitstappen...het regende namelijk weer pijpestelen, oke dat hadden wij weer. Maakt niets uit, want het bord met aanbiedingen lokten wel erg. Een bloemkool voor € 0,75 een spitskool witte of rodekool €0,50 per stuk, aardappelen €3,90 per tien kilo, dus zeg nou zelf...dat is toch niet duur. We zijn uitgestapt en zijn een beetje nat geworden. Bepakt met groenten en aardappelen namen we weer plaats in de auto, ondertussen kwam de regen met emmers vol neer. Maakt niet uit, we hadden onze slag geslagen, zo voordelig! Maar we waren nog niet waar we heen zouden gaan, dus ik neem me voor om te gaan rijden naar de plek van bestemming. Helaas...de auto startte niet, nou en echt helemaal niets!!! Geen contact, geen elektra, niets, noppes en het regende, echt heel hard. Maakt niets uit, rustig blijven, want Egbert is in Nederland dus hij zou dus zelf ANWB kunnen bellen, al was hij er niet bij de auto. Ik kon hem het lidmaatschapnummer doorgeven en het telefoonnummer die hij moest bellen, alleen nog even het adres vragen waar ik stond. Ja, ik moest de auto uit en werd opnieuw nat. Ik ging de zaak binnen en gaf aan dat ik met pech stond en graag het adres wou weten. Nou dat kon, alleen ze gaf het niet, ik moest even wachten. Toen dacht ik ff schiet op....mijn mobiele is bijna leeg, ja dat ook nog. Ze kwam terug en ze had een oudere man en twee potige dames bij zich of ik even in de auto wou gaan zitten, zij zouden wel even duwen. Ja echt 'even', gelukkig, waarschijlijk zag de man mijn schrik en de man bood aan om achter het stuur te stappen. Nou doe maar, ik stap uit en laat de oude man, zomaar naast mijn moeder zitten. Het ging ook zo snel...terwijl ik stond te kijken dacht ik aan haar, wat zou ze denken... Ik heb het haar niet gevraagd. De twee dames gaven een geweldig duw aan de auto in de stromende regen en de auto startte, wie had dat gedacht en toen...de oude man reed een rondje, o mam sorry, ik heb dat niet kunnen voorzien (haha). De oude man stopte netjes voor mij en liet mij achter het stuur stappen met de volgende mededeling:" mevrouw, nu in een keer naar huis rijden en niet meer stoppen. Ja, want vrouwen houden van winkelen!" Pats, boem deur dicht en weg waren ze in de regen. Oke, maakt niet, daar ging ons middagje uit. Nou, ik kwam toch nog bij de plaats van bestemming langs? dus...ja, ik heb het gedaan, ik ben gestopt. Moeders laten zitten en de motor van de auto laten draaien, ik snel uitgestapt, opnieuw door de regen heen en gelukkig...waar ik voor kwam was er nog en ik heb het meegenomen. In de auto gestapt en rustig, ja want het regende nog steeds, het plensde, dus rustig naar het huis van moeder gereden en alles wat we van plan waren, hapje eten, krullers zetten en koffie drinken bij mijn zus hebben we niet meer gedaan. Ik heb moeders bij huis afgezet, ja de auto met een draaiende motor en de boodschappen uitgeladen en ik ben doorgereden naar huis. Thuis aangekomen, auto uitgezet en even gewacht en opnieuw gestart en...niets aan de hand, de auto startte gewoon. In huis aangekomen heb ik haar gebeld om door te geven dat het allemaal weer goed was en ... Zo fijn voor haar, ze was op tijd thuis voor het volgende bezoek en ze kon uitgebreid vertellen van haar belevenissen. O ja en genieten ...want de reis was begonnen om ' dreuge bonen'n ' te kopen en dat was immers gelukt.