Denken en doen, kunnen en willen.

Mijn leven wordt door zonlicht overgoten door kracht, door rust, door moed....


Op dit moment in de tuin, ervaar ik dit met een heerlijk kopje koffie ( gebracht door mijn zoon) de zon... Terwijl ik luister naar het gezoem van een bij, een vlinder die neerstrijkt op de rand van mijn kopje, een bloem die nodig water wil en dan deze woorden die naar boven komen. Ja, ik weet het, er komt nog een regel maar  het gaat mij om het bovenstaande! Ik voel me sterk en krachtig de warmte van de zon doen mijn spieren en botten goed. De kou gaat eruit! Gelukkig maar, want het is een beetje bedenkelijk als je hartje zomer een kruik meeneemt naar bed... Ja, heb ik het gedaan en het is niet omdat mijn man er niet is.

 Appeltjes aan de boom in onze tuin.

O ja, krachtig; krachtig om dingen te doen, om aan te pakken, ideeën borrelen naar boven, lijk wel een fontein. Bevestigingen die er zijn en komen, krachtig! Rust, ervaar ik door de stilte heen die er is,door het zachte geklinkel van mijn tuincimbaal, rust door te schrijven, door de zon, door eraan te denken dat ik hier en nu zit; op een stoel, in de zon, ipad op schoot (luxe he) dat zorgen maken en/of piekeren geen zin heeft, de zaken komen zoals ze komen.
... en door moed (en daar ontbreekt het mij aan) Moed om ...op te staan, om aan te pakken, om vooruit te gaan om ...mijn ding te doen. Nee, ik ben niet depri. Ik mis de moed om me zelf nogeens een schop onder de kont te geven ( heb ik al zovaak gedaan) want dat is pijnlijk.



P.S. Mocht jij mij wel een schop willen geven, dat hoeft niet. Waarbij zou jij die schop onder je kont wel kunnen gebruiken?