Nacht.

Wauw zeg... Ik lig nu een uur wakker. Het is de zoveelste nacht dat ik of mindden in de nacht wakker wordt of 's morgens er om vijf uur al naast sta en maar van alles ga doen, dat kan net rond die tijd, zonder dat een ander er last van heeft. Maar nu, is het half drie, ik heb al een kat binnen gelaten die zich via het zolderraam had buitengesloten. Ik heb al even een gesprekje gehad met zoonlief en een vriendin over hoe gezellig het in de stad was. Ik heb al tig blogjes gelezen, waar leuke dingen opstaan, waar ik enthousiast van wordt. Maar ja of het dat is wat ik nodig heb....wat heb ik nodig? Een glas melk...nee genoeg gehad vanavond. Water... Nee geen zin in.  Ik moet even denken aan mijn vorige blog over tevreden zijn, het is nu tevreden zijn met de uren die ik wel slaap, haha dat zeg ik even ter bemoeding aan mezelf. Maar uhh ... dat is niet eenvoudig hoor..  Wat houdt mij nu uit mijn slaap? Zijn het zorgen? Nee, ik heb geen zorgen, ja natuurlijk denk ik over van alles na  en komen er wel allerlei gedachten langs, maar niet noemenswaardig waarvan ik denk, daar lig ik wakker van. Ligt mijn bed niet goed, is het....nee, mijn bed ligt goed, de kussen heb ik net weer opgeschud, het raam staat netjes open, mijn dekbed ligt keurig netjes over me heen, de kat ligt netjes aan het voeteneind op haar kleedje. Ik zou zeggen, niets mis mee. Wat houd mij wakker? Ik weet het denk ik al, het denken over het wakker liggen! Grapje hoor, ik weet het echt niet, het zal wel bij mij horen op dit moment in mijn leven en met die gedachte dat het de perikelen zijn van de leeftijd, dan is het goed. Het heeft een reden gekregen, ik heb het gelabeld en kan nu rustig gaan slapen.