Iemand zet je tot nadenken...

Gebeurt het je ook weleens, dat iemand je tot nadenken zet? Soms gebeurt het zonder dat je je daar bewust van bent en dan iets later denkt...O dat is blijven haken, ik moet er steeds aan denken. Dit overkwam mij gisteren, er vielen een aantal zaken o.a. door iets wat ik kreeg, door iets wat ik las en door iets wat ik hoorde op zijn plaats. Ik begin bij het laatste en dat was een gesprek over geestelijke verdieping, de basis van geloven is er en dan...? Ja en dan...is dit de verantwoordelijkheid van de kerk of is dat een verantwoordelijkheid van jezelf, om je te verdiepen in het Woord van God de Bijbel? Daarnaast dacht ik na over wat is geestelijke verdieping, is dat meer weten over personen, situaties, achtergronden over de tijd waarin de bijbel zich afspeelde? Of is het meer spiritueel, dat geloven op een hogere niveau komt? Meer diepgang omdat je het boven het gewone (wat is gewoon) uittilt? Daarbij kwam voor mij de vraag in hoeverre kan ik daar een bijdrage aan leveren om de ander tot zijn recht te laten komen en dat daardoor een geestelijke verdieping kan komen? Oké ik doe een poging tot een kleine bijdrage. Ik ontving een foto van een sneeuwklokje dat dwars tussen de steentjes door groeide naar het licht. Nieuw leven, een nieuw begin, het voorjaar komt eraan, normaal toch?  Ja het is normaal alleen het kwam uit het donkere van de grond, dwars door de kou van de vorst en tussen de hardheid van de stenen door zijn weg naar boven heeft moeten, willen en kunnen vinden.

Ik geniet van een dergelijke foto.  

Daarna las ik een gedeelte waarin het volgende stond; zoals bloemen opkomen dwars door stukken gebroken cement, zo verschijnen er overal tekenen van hoop en vertrouwen van een bovenaardse kracht. Kracht is overal aanwezig. We zien God als we Hem gadeslaan door Hem bewust gade te slaan, scheppen we een wereld waarin heilige dingen waargenomen kunnen worden!

Poging om God gade te slaan, opdat wij Hem helderder te zullen zien en Zijn kracht in ons volledig te voorschijn kunnen roepen.

Wanneer je naar boven brengt wat binnen in je leeft, zal naar wat je naar boven brengt je redden. Wanneer je niet naar boven brengt wat binnenin je leeft, zal wat je niet naar boven brengt je vernietigen. (Thomasevangelie)

Uit de Bijbel werd de volgende tekst gelezen bij een gespreksgroep waar alleen twee mensen aanwezig waren die overdag op de straat leven en dat sloot enorm aan bij mijn gedachten om te delen.

'Wie kan geloven wat wij hebben gehoord?

Aan wie is de macht van de Heer geopenbaard?

Als een loot schoot hij op onder Gods ogen,

als een wortel die uitloopt in dorre grond.

Onopvallend was zijn uiterlijk,

hij miste schoonheid, zijn aanblik kon ons niet bekoren.

Hij werd veracht, door mensen gemeden,

hij was een man die het lijden kende

en met ziekte vertrouwd was,

een man die zijn gelaat voor ons verborg, 

veracht, door ons verguisd en minacht.

Maar hij was het die onze ziekten droeg, die ons lijden op zich nam.

Wij echter zagen hem als een verstoteling door God geslagen en vernederd.

Jesaja 53:1-4

Het gaat hier om Jezus, Hij die aanwezig is, ' er wil zijn' in alle omstandigheden, naar boven komen zich laten zien daar waar je het niet verwacht. Stel je eens voor dat je alle dagen op straat leeft en misschien wel het gevoel of het ervaart dat je niet gewenst bent...

Dit kan een enorme bemoediging zijn in jouw of mijn omstandigheden om te weten dat wij ook dwars door alles heen naar het licht kunnen groeien. Groei je mee?