dinsdag 17 oktober 2017
Hier en nu
Hier en nu,
Al een aantal jaren probeer ik in het hier en nu te leven. Je begrijpt al dat er een maar achteraan komt want het is 'proberen'. Nu overkomt mij dat weleens dat ik mij iets voorneem en dat het tijdelijk goed gaat en ik verval opnieuw in oude gewoontes.
Maar het hier en nu, heeft wel een hele bijzondere zaken aan het licht gebracht. Als ik namelijk niet in het hier en nu leef, doe ik blijkbaar hele 'foute' dingen in de automatische stand.
Ik zal een voorbeeld geven, tijdens mijn werk een broodje eten ja ja zonder aandacht dus...wat blijkt heb ik netjes mijn bordje voor mijn laptop staan en wil ik scrollen...alleen dat lukt niet zolang ik met mijn vinger over het bordje blijf wrijven... zie je het voor je?
In het hier en nu leven, heeft mij al veel opgeleverd, bijvoorbeeld rustige momenten...vooral als er van alles speelt in mijn hoofd of hart, dan kan ik dat loslaten tijdens een vergadering. Want wat er in mijn hoofd in hart dan speelt daar kan ik tijdens een vergadering toch niets aan veranderen, dat levert toch maar mooi aandacht op voor de vergadering en hoef ik mij later niet af te vragen waar ze het over hadden.
Daarom is het voor mij belangrijk en daarom 'probeer' ik het ook anders krijg je bijvoorbeeld situaties zoals hieronder.
Wil je nog een gebeurtenis lezen over niet in het hier en nu zijn?
Ik moet boodschappen halen en mijn hoofd is bij het boodschappen lijstje, niets mis mee toch...zolang je geen andere dingen gaat doen...ik wou voordat ik boodschappen ging halen nog 'gauw' opfrissen, ja dat doe je automatisch ...haren een kammetje door, prima netjes, een deodorant sprayen...oeps dat ging mis, als je niet even kijkt wat je pakt, sta ik haarlak te spuiten onder mijn armen en de deodorant was bijna in mijn haren gegaan!
Ja, en toch.. bevestigde mij het maar weer eens, dat ik dingen niet snel, gauw, vlug moet doen, maar stap voor stap. Ik blijf proberen! En jij , hoe doe jij dat?
zaterdag 22 juli 2017
Moestuin in of op de tuin
Mijn moestuin is er niet meer...100 m2 naar niets. Zo jammer, zelfs spijtig, geen dagje meer in de tuin bezig om je hoofd leeg te maken en domweg onkruid te ruimen. Dan maar op zoek naar iets anders, gelukkig is er bij het nieuwe huis ruimte. Ruimte, die werd ingenomen wordt door grote, sterke bomen met diepe wortels...ja daar begin je geen moestuin in! Maar gelukkig er is een alternatief ...Geen moestuin in de tuin...dan maar op de tuin. Fijn gezegend met een handige man hij heeft voor mij bakken gemaakt, nu bekleden met worteldoek en dan zwarte grond erin en....ja ik heb opnieuw een moestuin. Dit jaar zal er nog geen groente uit eigen tuin komen, maar volgend jaar...gaan we er weer voor.
zaterdag 22 april 2017
Een gelukje
Vandaag op ons vakantieadres de laatste dingen aan de caravan gedaan wat betreft inruimen en natuurlijk op stap voor de laatste boodschapjes. Ja ik vergeet altijd wel iets, maar met de instelling overal is alles te koop...kom je ver...zo ook wij. Maar wat was voor mij nu het gelukje, nou gewoon...er was een enorme 'fruling'smarkt. Geweldig, een markt met streekproducten, heel veel soorten kaas, heel veel soorten worst, allerlei soorten brood en koek, tierelantijntjes, streekbreisels naaisels. Wat heb ik genoten en het weer? We konden op een terras zitten in een shirt met korte mouwen. Dat noem ik nou een gelukje.
Vroeg opstaan
Het is me nog nooit overkomen dat ik genoten heb van het vroege opstaan. Het was echt vroeg: vier uur. De reden? Op vakantie gaan....een goede reden om er vroeg uit te gaan en opgewekt te beginnen om de laatste zaken nog bij elkaar te zoeken. Geen straf want alles was bijna klaar. Maar vooruit het ging over vroeg op staan en wat ik daarvan wil delen is dat de ochtend gewoon super mooi is...helder...stil...verkwikkend.
Maar ik heb echt even naast de auto staan te wachten om de geuren op te snuiven, wat heerlijk was dat...de geur van de bakker een vers broodje zo uit de oven...ik wist niet dat op een dergelijk tijdstip kon genieten ...hahah
vrijdag 13 januari 2017
na tijden van drukte...
Yeah 't is wat rustigere dan de afgelopen weken. Nou ja nog genoeg ....ik kom weer aan de dingen toe die ik wil. Zoals bijvoorbeeld brood bakken. Moest wel een aantal dagen wachten, want ik had met het laatste brood die ik had gebakken en die niet helemaal was opgegaan het deeghaakje weggegooid. Ja en aangezien we een grondcontainer hebben ...was het echt foetsie. Een nieuwe was online snel besteld en de volgende dag thuis.
Met de wasmiddel ben ik ook bezig geweest en op dit moment alleen de wasmiddel gemaakt zonder soda, dus bestemd voor de bonte was, voor de geur heb ik er, voor het eerst, lavendeldruppels ingedaan en het ruikt heerlijk. Dat is voor herhaling vatbaar.
Wil je het ook eens proberen het recept van de blog: uit mijn eigen keukentje, gebruik ik http://uitmijnkeukentje.blogspot.nl/2013/09/wasmiddel.html
Nu heeft ze ook op de site afwasmiddel staan...ik zou dat weleens willen proberen, is er iemand die daar ervaring mee heeft, ik hoor het graag.
O ja morgen ga ik aan de slag met een notenbrood...ben benieuwd.
Wens jullie een fijn weekend en hopelijk niet al te winters.
dinsdag 3 januari 2017
In tijden van drukte...
Ik merk als ik het druk heb of mijn omgeving vraagt mijn aandacht dat ik minder tijd en aandacht besteed aan mijn eigen dingen die ik fijn vind. Zo kwam ik er vanmorgen achter dat ik geen brood had gebakken en mijn eigen gemaakte wasmiddel was op.
Dat was vandaag niet voor het eerst...maar dan wordt er snel brood gehaald van de bakker en er wordt wasmiddel gebruikt die wel op reserve staat. Nou het wordt hoop ik weer iets rustigere en regelmatiger dan kom ik niet meer voor deze verrassingen te staan :-)
zondag 1 januari 2017
Nieuw jaar
Gaan we wel, gaan we niet... nieuwsjaarsbezoekjes afleggen. Het was altijd heel normaal dat wij onze ouders bezochten op nieuwjaarsdag om een goed en gezegend nieuw jaar te wensen. Maar nu...ze zijn er niet meer, wel in onze herinneringen, waar gaan we nu heen op bezoek oudere broer, oudere zusters? We hebben er voor gekozen om niet te gaan en de dag rustig door te brengen in huis en nu de avond nadert...heb ik het idee dat ik iets heb gemist. Is dit dan nu een schuldgevoel? Als ik erover na denk ...nee het is heimwee. Heimwee is een natuurlijke, emotionele reactie op het verlaten van een vertrouwde omgeving (Proud2Bme) Een natuurlijke reactie...gelukkig dat het normaal is dat ik er soms naar terug verlang, omdat ik er goede herinneringen aan heb en wil hebben. Emotionele reactie, dat is waarschijnlijk het schuldgevoel alleen die wil ik niet, oude tradities kunnen vervangen worden en nieuwe mogelijkheden kunnen gezocht worden. Daarom langs deze weg...goede, gezegende, vreugdevolle, liefdevolle en gezonde 2017 gewenst.
Huishoudelijk apparatuur vervangen
Bij ons in huis worden huishoudelijke apparatuur vervangen als het stuk is! Voor ons niets mis mee. Afgelopen week was het dan zover, bij het opruimen van de strijkplank trok ik de snoer van mijn strijkijzer mee. En zoals je kunt verwachten de strijkijzer was niet bestand tegen een tegelvloer. En nee... 'k heb hem niet gerepareerd want de hoofdschakelaar sloeg er uit en dan moet ik er maar niet meer aan beginnen. Moest dus een nieuwe...jammer jammer jammer want hij deed het nog prima en was er wel blij mee.
Welke moet je nu kiezen....ik had gekeken op internet, nou daar werd ik ook niet veel wijzer van, dus naar een winkel... daar werd ik ook niet vrolijk van want een strijkijzer heeft een nummer en letters en die staan dan weer voor iets...het duizelde mij...dus gewoon één gepakt en nu maar aan de strijk.
Niet mijn hobby, maar iets wat moet.
zaterdag 13 augustus 2016
Vakantie 2016
Nog twee week vakantie dat betekent genieten van mooie bergen en geweldige alpen. We zijn wel erg zwitsers bezig met eten, gisteren geraclet en vandaag rösti eten. En niet vergeten een stukje Zwitsers chocolade.
Een foto komt nog, kan het weer eens niet voor elkaar krijgen met mijn ipad:-)Vandaag prachtig weer gehad en daarom zijn we de bergen in gegaan en gewandeld. Eerst in een sesselbaan naar boven en toen wandelend naar beneden. Het was in Diemtigtal en we zijn naar de Grimmialp geweest.
Hoe het er uit ziet kan ik niet beschrijven...woorden zouden te kort doen aan de omgeving.
Ik wens je ook een stralende dag.
woensdag 18 mei 2016
Nieuw leven
De tuin geeft nieuw leven, vanuit ons oog zijn de zaden dor en doods en dan ontspruit er nieuw leven vanuit de zwarte aarde. Iedere keer weer ben ik verwonderd over de plantjes die tevoorschijn komen. En sommige planten schieten als kool door de aarde. De ene dag nog niets en de andere dag staat het er twee centimeter boven de grond...bijzonder. Als het zo doorgaat met de groei van de tuinplanten (groenteplanten) dan komen wij de winter en zomer rijkelijk door. Alleen dat weten we natuurlijk nog niet, er zijn nog geen groentes klaar en er kan nog van alles mis gaan...rupsen, houtduiven, witte vlieg, mieren, zwarte luis etc etc. Nu is het vooral onkruid wieden en verwonderd zijn over de groei en ook de bloei van bijv. de aardbeien.
In jonge gezinnen is er ook nieuw leven, vandaag mochten we onze tweede kleindochter begroeten...wat is het dan weer klein als je een hummeltje op je arm mag houden. Je gedachten gaan terug naar je eigen kinderen en naar de geboorte van je eerste kleinkind, ach wat gaat de tijd dan snel en wat gebeurt er dan veel. En achteraf denk ik dan het is geweest we gaan vooruit en genieten van dit momemt. Een tevreden klein meisje wat welkom is in het gezin en in de familie! We kijken daarnaast ook voorzichtig naar de nabije toekomst dat we nog meer baby's mogen verwelkomen in de familie, een vruchtbare periode :-)
We kijken uit naar de verhuizing van de volwassen zoon en zijn vriendin, ook voor hen een nieuwe uitdaging.
We kijen uit naar een huwelijk van een neef en een nicht, waarbij manlief het huwelijk mag bevestigen als buitengewoon ambtenaar van de burgelijke stand.
Zoveel om naar uit te zien...mijn moeder zou zeggen :'wees dankbaar kind'en dat ben ik ook, maar misschien wat pessimistisch zie ook beren op de weg...nou ja ik probeer er met een boog omheen te lopen.
Loop je mee?
zaterdag 23 april 2016
The Courageous Heart
The Courageous Heart of Irena Sendler (2009) is een film die ik vanavond heb gekeken. Het verhaal gaat over een maatschappelijk werkster die in de tweede wereldoorlog voor 2500 kinderen onderdak organiseert in Warschau vanuit een joodse getto. Het verhaal is echt gebeurd.Indrukwekkend de moeite waard om te kijken. We gedenken de oorlog elk jaar alleen we kennen de geschiedenis steeds minder.
Ze deed wat 'fatsoenlijk' was...Aan het einde van de film sprak de echte Irena Sendeler een nawoord, ze vroeg aandacht voor de joodse moeders die hun kinderen af moesten staan ze vroeg ook aandacht voor de poolse moeders die de joodse kinderen met gevaar voor eigen leven, iedere dag en ieder uur, onderdak en liefde hebben gegeven. Zij moesten de kinderen na de oorlog weer loslaten. Bijzonder en intregerende
vrijdag 15 april 2016
Goede voornemens...
Goede voornemens horen bij een jaarwisseling en soms ook bij een oude jaarsavond bij een verjaardag, alleen ik had vandaag ook goede voornemens...vanmorgen even stofzuigen en dan heerlijk naar de tuin. Het regende vanmorgen pijpenstelen en het bleef regenen, heel veel regen en nog meer regen. Jammer, ben nog wel naar de boer geweest enkleine plantjes gehaald prei, bieten, bloemkool en volgende week komen er 60 aardbeiplantjes in de tuin. Morgen heb ik weer nieuwe voornemens de planten gaan de tuin regen of geen regen morgen... Zijn jullie ook wel eens sneu als je je iets voorneemt het zit je tegen?
maandag 11 april 2016
Mooie dag
Het was een bijzondere mooie dag wat het weer betreft en dan is het jammer dat je binnen moet werken. Al was het werk vandaag aangenaam. Een vergadering die vlot en constructief verliep, een bewoner die wel een gesprekje wou terwijl ik haar nagels lakte en de laatste wou wel even mee naar buiten om van de zon te genieten. En dat was genieten...we zijn misschien maar vijf minuten buiten geweest maar ze tig keren gezegd dat de zon zo heerlijk op haar gezicht scheen en dat ze het erg fijn vond. Het is een mooie dag!
maandag 4 april 2016
Zondagsrust en de andere dagen.
Het is al lang geleden dat ik daadwerkelijk op zondag iets deed wat misschien wel niet hoorde. Afgelopen zondag het was mooi weer en ben naar de tuin gewandeld. Aankomend op de tuin zag ik mijn zaaigoed liggen en de lege bakken...ik kon het niet laten ik moest even de bakken vullen. Nu maar afwachten of het spreekwoord waar is...een zondagse steek houdt geen week. Ik voelde het niet als werk, maar heerlijk genieten van de zon, de tuin, verwondering dat miniscule zaadjes straks grote planten kunnen worden en mijn tuinboek bijwerken...het was genieten en dat mag op zondag! Verder vandaag aan het werk geweest en het weer was wel heel anders, somber, triest en troosteloos en opnieuw een spreekwoord 'april roert zijn staart'. wat zullen we nog meer krijgen? Morgen is het ook een werkdag en woensdag komt onze nieuwe huisgenoot een heilig birmaan (bleu point) ik zie er naar uit.
woensdag 30 maart 2016
Kleine dingen...
Het zijn de kleine dingen die ik moet waarderen. Vandaag op de tuin hoorde ik ineens geklepper achter me, waren het de ooievaars die druk bezig waren met hun nest, ook vond ik nog een vogelnestje verstopt
en natuurlijk wou ik iets poten en dat heb ik gedaan...de tuinbonen zijn er in gegaan, nadat ik eerst de tuin had aangeharkt.
Waarom genieten van de kleine dingen die je elke dag worden geschonken? We werden getroffen door een bericht dat een vriend van ons op 52 jarige leeftijd is overleden. Dat is wel even schrikken en moet even een plek krijgen. Als gelovige zie je uit naar wat na dit leven komt alleen nu blijft er wel een gezin achter met drie jong-volwassen kinderen.
Ik moet dan denken aan een lied van Martijn Buwalda, waar hij op het laatst zingt: ik sta hier aan een rivier en jij steekt over, ik draai me om met tranen in mijn ogen en met de hoop in mijn rug. Ik hoop, bid en wens dat het gezin dit ook straks zal ervaren.
dinsdag 29 maart 2016
F9 en een verhaaltje
Soms komen er wat rare dingen op de app voorbij, volgens mij te maken met F9. Vraag ik aan iemand of ze op een bepaalde dag tijd heeft schrijft ze ' waarschijnlijk moet er wat gekust worden boven..... Ik zeg het je daar had ik niet naar gevraagd :-) ze bedoelde uiteindelijk geklust...geweldig. Ik las vanmiddag een leuk verhaal. Een wat ouder echtpaar gaan 's avonds naar bed en ze geven elkaar een kus. De vrouw zegt " vroeger hield je mijn hand vast" en dat doet de man. Ze draaien zich om en de vrouw zegt " je kabbelde ook even aan mij oor". De man stapt zijn bed uit...en zij vraagt " wat ga je doen? Hij komt terug en kanbbelt aan haar oor en zegt " moest even mijn gebit pakken".
zondag 27 maart 2016
Van slag...
Ik weet het niet...Pasen is vroeg, van het weer kun je niet van op aan...code geel en hier schijnt de zon. Natuurlijk weet ik niet hoe het in de rest van het land was, maar zelfs de voorspellingen zijn van slag. Wat nog meer van slag is? Dat ben ik...de klok moesten we een uur vooruit zetten. Ik weet dat er mensen zijn die het niet willen geloven maar ik raak erdoor van slag. Ik moet voor mijn gevoel te vroeg eten, ik kan niet slapen (alsof ik dat anders wel kan) maar vooruit ik ben van slag. Het zal economisch goed zijn, maar de natuur zou die er iets van merken ...vraag ik mij af. Of dit echt een mensenprobleem. Ik heb net een boek gelezen van Thea Beckman waarin een volk wordt beschreven die aan de basis leeft, wat lijkt mij dat heerlijk en dan alle economische, industriele technologische,financiele redenen laten voor wat het is of zouden wij dat niet meer kunnen? Ik weet het niet en jij?
maandag 21 maart 2016
Blijf ik dan....
We mogen onze tweede kleinkind verwachten, we zien er naar uit. Ook onze kleindochter van vijf ziet er naar uit en ze oefent met haar pop.
Opa zegt ze, als je de baby oppakt moet je altijd een handje onder het kontje doen en ze doet het opa voor en loopt met pop naar boven.
De volgende dag roept ze vanuit haar kamer dat ze wakker is. Je mag wel naar ons toe komen zeg ik terug. Het duurt en het duurt en ik vraag " waar blijf je?" Ja ik kom eraan en ja hoor met ledikantje en al komt ze eraan. Ze zegt: " ik neem alles maar mee anders moet ze bij ons in bed en dat is niet zo fijn". Oke, ik neem het aan en ze kruipt lekker tegen mij en zegt: " Oma ik vind je lief". Wat een schat he! In de loop van de dag komt ze naar mij toe en vraagt:" Oma...wordt ik ook mama?" Oeps mijn grijze hersencellen draaien op hoge toeren want wat geef ik voor antwoord...ik kijk haar aan en zeg:" dat weet ik niet....en terwijl ik snel probeer te bedenken hoe ik dit allemaal uit moet leggen zonder in bijzondere details te treden van een man en een vrouw zegt zij: " oke, dan blijf ik altijd grote zus". En weg is ze weer....Bijzonder hoe kinderen en volwassenen verschillend denken en hoe eenvoudig het als kind nog kan zijn. Soms verlang ik daar (opnieuw) naar...daarom maar goed op mijn kleinkind letten :-)
zondag 20 maart 2016
Tuin
Gisteren nog even naar de tuin geweest om te proberen een kas in elkaar te zetten. In eerste instantie dachten we ach een middagje en het staat er...helaas het zijn al twee keer een middag en het staat er nog niet...wat wil je ook met 300 schroeven, waaiertjes en moertjes, 25 pakjes buizen waar dan weer vier of zes buizen zitten tja. Manlief vindt het ook belangrijk om het stevig en waterpas neer te zetten dus bandjes met een waterpas erbij. Ja met passen en meten gaat tijd mee versleten...ach waar maak ik mij druk over de tijd gaat snel genoeg. Laat mij genieten van het moment. Het is een heerlijke ontspanning om op de tuin te zijn om allerlei beestjes te zien van kruipend tot vliegend. De komende week hoop ik op mooi weer en een uurtje of twee uurtjes vrij te kunnen maken om op de tuin te werken. Daarnaast nog bezig geweest met luiers er worden in de familie nog al wat kleine kindertjes geboren en daarvoor ben ik wat aan het freubelen, leuk werk.
zaterdag 12 maart 2016
Winters voorjaar
Het was vandaag een begin op de tuin, althans dat was de bedoeling het zat niet echt mee. De tuin is nog niet bewerkt met de frees en we dachten effen een paar 'ouderwetse' stoepbanden te kunnen verplaatsen we hadden zelfs tangen...alleen we kregen er geen grip op en we konden ze echt geen meter verplaatsen. Oke dan nu maar achter moderne, lichtere fundering aan.
We hebben toen maar een klein stukje tuin met een schep om gewerkt zodat we toch nog iets konden poten. Want ik had de aardbeienplanten vanuit de bakken meegenomen naar de tuin en wou graag spinazie zaaien en dat is gelukt.
We hebben toen maar een klein stukje tuin met een schep om gewerkt zodat we toch nog iets konden poten. Want ik had de aardbeienplanten vanuit de bakken meegenomen naar de tuin en wou graag spinazie zaaien en dat is gelukt.Bij het woelen van de tuin was ik allereerst verheugd er waren heel veel wormen volgens mij een goed teken allen ik kwam ook twee ander diertjes tegen en of dat een goed teken is....k heb geen idee. We zullen zien of de groente sterker is of de diertjes.
Het was heerlijk om bezig te zijn en mijn gedachten gingen naar mijn vader, wat zou hij er van zeggen dat wij een tuin hebben die wel heel groot is totaal 60 bij 15 meter zou hij trots zijn of zijn hoofd schudden. Het zou hem in ieder geval een glimlach geven...omdat ik wel heel diep moet nadenken over wat hij heeft verteld over hoe je op een tuin werkt. Al werkend komen ze boven en over denk de herinneringen. Ze zijn me dierbaar. Verder nog wat bloempollen gepoot in bloempotten achter het huis en voor het huis mooi buxus in potten gedaan en is dat ook weer netjes.
Abonneren op:
Posts (Atom)



