donderdag 6 december 2012
Er is een stem die spreekt.
Er is een lied dat zegt:' er fluisteren vele stemmen doorheen'. Nou en dat is waar. Ik spreek niet in raadsels alleen ik word geplaagd door ...innerlijke stemmetjes. Je moet dit nog, je moet dat nog, ik wil dit nog, ik wil dat nog, ondertussen laat ik maar even weten dat het druk is en dat het hier door komt. Voor kerst zijn er altijd zoveel zaken die geregeld moeten worden, gelukkig niet alleen door mij! Maar toch... Ik hou het in de gaten. Weet je ik geef die innerlijke stemmetjes maar de kans om eruit te komen, ik zet ze op papier in een van mijn lijstjes en dan...houden ze hun mond. Ze moeten op hun beurt wachten, maar ze komen aan de beurt. U ook lezer, want veel van mijn lezers wil ik bezoeken even een bakje doen, alleen er is altijd weer wat weet je staat op mijn lijstje, ik denk aan je en je komt aan de beurt.
woensdag 28 november 2012
Ongeduldig
Ongeduld, ik sta er voor dat ik altijd heel veel geduld heb! Als het niet zo is mag je het mij vertellen, alleen nu ben ik ongeduldig!
Mijn verjaardag, een halve eeuw, komt eraan. Er is van alles geregeld en ik weet niet wat...grrrr. Er komen kerstfeesten aan en ik heb nog niet alles geregeld...ik raak mijn geduld kwijt. Ik heb mensen gevraagd om medewerking, alleen ze reageren niet....ggrrrr. Ik raak mijn geduld kwijt, ik hou het heel erg vast daardoor dreig ik het nog meer te verliezen. Geduld, is een schone zaak! Geduld siert de mens!
Ach wat wil ik toch, vandaag een nieuwe dag met nieuwe kansen...vanmorgen las ik, het is goed om het verleden met het heden te verbinden, maar je moet er vandaag iets mee doen en daar gaan we voor. Jullie ook?
maandag 19 november 2012
Het gaat nog sneller
Oké op de rem was mijn reactie de afgelopen week, alleen het was moeilijk te vinden. Er kwamen zoveel verschillende vragen binnen, dat het wel leek of dat iedereen mij nodig had, iets van mij wou. Gelukkig zijn daarin ook hele leuke dingen, met iemand een trouwjurk passen, lekker ergens een hapje eten, gezellig een bakje doen, gezellig samen iets bakken, visite ontvangen voor een verjaardag, genieten van mooie berichten ...
Terwijl ik dit schrijf, bedenk ik mij dat dit al momenten waren van op de rem staan en even tijd en aandacht voor de ander en mijzelf.
Gelukkig dat ik het herken, kan ik dit vasthouden in alle hectiek van de dag, een week, een maand een seizoen. Niet dat ik klaag hoor, maar soms is het veel.
Lieve mensen om mij heen die mij helpen, daar tegenover mensen die totaal geen rekening houden met...zo hoort het te gaan! Dat houdt de boel in evenwicht, of zie ik dat verkeerd?
Binnen al die hectiek en de snelheid van het leven is daar één moment geweest dat het niet vlug genoeg kon gaan. Er kwam een telefoontje van onze dochter ze had samen met haar dochter (20maanden) een aanrijding gehad. Nou je wilt het niet geloven wat gaat de tijd traag en wat duurt de weg erheen laaaaannnnnnggggg. Wees gerust met hen is alles goed, oke de auto total-loss maar daar heb ik geen spijt van. Zij zijn goed uitgestapt!!
Even terug naar die rem, ik heb het wel gevonden, ik hoef niet op alles 'ja' te zeggen...en dat scheelt al een hele hoop, daarnaast hoef ik niet alles te doen, een ander kan het ook doen en laat ik die tijd dan besteden aan zaken die helpen om andere zaken weer aan te kunnen. Heb jij dat voor jezelf duidelijk wat dat is, ik moet nog wel even zoeken.
Zoek, zoek, zoek, zoek, zoek, zoek,......
zondag 11 november 2012
Heerlijk...
Nou, nou, het is niet te geloven, de dagen gaan met een razende tempo voorbij en je zou haast denken dat ik vergeet te schrijven om je mee te nemen op mijn reis. Vergeten ben ik je niet, natuurlijk niet, alleen het kwam er niet van om te schrijven. Ik wil me daarover ook wel verantwoorden, want het is voor mijzelf ook ingewikkeld. Er gebeurden zoveel dingen, als ik er over zou schrijven werd het gekleurd door het moment. Volg je me nog? Want nu na een aantal dagen ziet alles er weer anders uit, sommige zaken zijn van hoofd naar hart gezakt en andere dingen zijn van hart naar hoofd gestegen.
Verstand en gevoel dus, wat kan dat verwarrend zijn.
Manlief ziek, zoonlief last van hormonen, vriendin ernstig ziek, vrienden die in een levensstorm zitten, onverwachts overlijden van zeer gewaardeerde persoon, echt hoeveel kunnen mensen aan heb ik de afgelopen week vaak gedacht. Niet voor mijzelf, wel voor het leed wat anderen ondergaan.
Dan is het goed, om even stil te staan, te weten waar je kracht vandaan haalt, waar je de energie vandaan haalt, eigenlijk wat is je drive.
En dat zijn de dingen waartegen je zegt:"dat is heerlijk".
Het ene moment was dat even gewoon zitten, het andere moment een lekker douche nemen, een extra lekkere kop koffie zetten, even drijven in zoutwaterbad, even de wenkbrauwen laten verzorgen, even whatsappen allemaal even...en als klap op de vuurpijl. Vanmiddag even toeren met het mooie herfstweer en dan even wegdoezelen...heerlijk.
Wat zijn voor jou de momenten van het heerlijk gevoel, ik wens je er vele toe.
zaterdag 27 oktober 2012
Het weer
Het weer, is een geliefd onderwerp om over te spreken in het hier en nu, om over te mopperen en om er over te speculeren. Het weer is volgens mij het meest besproken onderwerp. Vanmorgen kreeg ik opnieuw een foto toegestuurd met een prachtige zonopkomst, dat is genieten. Daarna een foto van iemand die het enorm koud had, die zijn ramen moest krabben, nog even later een berichtje waarom werd gesproken over prachtige lucht.
Herfst, een jaargetijde waarin zoveel gebeurt...het doet ook veel met de mensen. Laatst sprak ik iemand die zei: het is buiten herfst, op dat moment stormde het, alleen ik heb ook herfst in mijn hoofd. Afgelopen week keek iemand bij mij uit het raam en zei:het regent hier bladeren, laat het maarbuiten gebeuren en niet bij mij.
Herfst, zelf vind ik het een van de mooiste jaargetijden. De kleuren, de kleurencombinaties, het oude wat weg gaat waar je al vrij snel ziet dat er nieuwe voor weer komt, de zon die overdag verwamt als het 's nachts heeft gevroren.
Ook van het onbestendige van het weer kan ik genieten, het niet weten wat er gaat komen, alleen dat houd ik graag alleen voor het jaargetijde en niet in mijn leven, daarin mag ik graag wat zekerheid.
En dat is iets wat het leven niet altijd geeft, daarom richt ik mijn blik iedere dag opnieuw op hetgeen waar ik op vertrouw en wil genieten wat vandaag mij brengt. Natuurlijk er gebeuren dingen genoeg en dat zal zo blijven,alleen...ik kan niet alles veranderen en het zetten naar mijn hand. Genieten, gelukkig zijn, open en onbevangen de ander tegemoet treden, zou het mij vandaag lukken...en hoe lukt dat u / jou?
maandag 22 oktober 2012
Iets recht zetten...
Iets recht zetten...of toegeven dat ik het verkeerd heb geschreven? In mijn vorige schrijfsel had ik het over kwiebelfinten. Natuurlijk wisten een aantal mensen niet wat het betekende, dan ga je zoeken in het Gronings woordenboek en het is niet te vinden.
Ik ben er toch sterk van overtuigd dat het bestaat en gelukkig met mij zijn er meer nieuwsgierig naar een uitleg. Mensen het is moeilijk uit te leggen, want het woord is gewoon verkeerd geschreven het zijn géén kwiebelfinten maar fiebelekwinten. Ja en gelukkig was dat te vinden in het Gronings woordenboek, het betekent ( van toepassing op de vorige schrijfsel)drukte om niks!
Ja en een stofzuigerzakken uitpluizen is echt, drukte om niks.
Nog even iets...een andere tik, ik ben niet ziek of iets anders maar voordat jullie het horen van iemand anders, ik heb de afgelopen week oliebollen gebakken, gewoon omdat ik zin in had (ik kan er maar één op) en om te kopen mij te duur is, want ik heb wel even €25 euro uitgespaard!!! Veel lol en mijn mannetje zien genieten.
vrijdag 12 oktober 2012
Een tik!
Huishoudelijke 'kwiebelefinten', tuurlijk ik maak jullie er ook maar meteen onderdeel van, jullie hebben ook vast je eigenaardigheden in het huishoudelijke werk.
Nou ik ook, niet dat ik bijzonder huishoudelijk ben aangelegd, maar op zijn tijd stofzuigen daar ben ik wel voor te vinden en ja..die stofzuigerzak moet ook weleens worden vervangen. Niets mis mee een nieuwe zak en dan een staafje erin om een fris geurtje te verspreiden, heerlijk.
Maar nu komt het, mijn tik... de oude stofzuigerzak moet worden uitgeplozen, het liefst zo, dat ie heel blijft en dat ik het dan een keer kan gebruiken! Hoezo zuinig?
Vanmorgen was daar dus weer eens de tijd voor en ja hoor, wat kwam ik allemaal tegen...
haren, stokjes, lucifer, paperclip, bladeren, een pen, een usb-stick, geld, punaise, draadjes, dopje, een broodzaksluiter, verbeten stukje plastic, vulling van een kussen,peuken en ...onvoorstelbaar een hele pakje papierenzakdoeken. Nou vraag ik je, waar komt dat vandaan.Waarschijnlijk op dezelfde manier waarop ook al die andere zaken er in zijn gekomen, gewoon opgezogen.Ach, ik moet niet zeuren, ik heb mijn usb-stick, punaise,geld,paperclip en al die andere zaken terug maar ook een afvalbak vol rommel, een neus vol stof en een kapotte stofzuigerzak, hij was niet meer te redden. Gelukkig, er waren nog zakken voldoende en staafjes, dus mijn stofzuiger kan mijn grillen weer aan, alleen hij moet nu even weer wachten totdat ie weer dienst mag doen en alles wat hij tegenkomt kan hij voor een tijdje weer meenemen en hij kan dan weer optimaal een fris lavendel geurtje verspreiden.
Zoals mijn stofzuiger, alles in zich opneemt, zo probeer ik het zelf maar wat selectiever te doen, anders wordt het voor mij teveel.
Wat neem jij allemaal in je op?
P.S. Weet je wat ik mij op wil nemen?
De dingen waar ik van geniet die mij verrassen die mij doen fleuren en stralen, dat wens ik jou ook toe.
zaterdag 6 oktober 2012
Sneu
Het is sneu en het is het beste! Afscheid nemen is pijn lijden en he...niet een van mijn sterkste kanten. Waar ik het over heb? Ik heb gistermiddag de kat laten inslapen bij de dierenarts. Ik was er sneu van. De kat die we als kitten hebben gekregen, die het hele land heeft meegereisd en die alle andere katten heeft overleefd, ze is niet meer bij ons.
Terwijl ik dit schrijf, weet ik dat lezers denken maar afscheid nemen van...doet nog meer verdriet. Ja, dat weet ik en dat is ook een andere pijn (?) er komen nu verschillende gedachten op die ik op zou willen schrijven. Alleen elke gedachte hierover heeft ook weer een andere kant, namelijk verdriet wordt door iedereen anders beleefd, wordt verschillend bekeken en dat maakt het weleens lastig om daarover te spreken. Weet je het ligt dan niet aan de spreker, maar aan de luisteraar wat ze er mee doen. Leuk he, eens een keer gelezen en het heeft mij aan het denken gezet. Het kan dan wel mooi aan de luisteraar liggen, je zit er maar mooi moei mee. Ach, dit wordt te ingewikkeld voor de vroege morgen. Ik was gisteren gewoon sneu, ondanks dat ik weet ...
Vandaag, een dagje Utrecht.
dinsdag 2 oktober 2012
Onzeker..
Het is een aantal dagen dat me het gevoel van onzeker zijn plaagt. Onzeker over de meest uiteenlopende dingen die ik wil, die ik doe. Het kabbelt zo ergens op de bodem van mijn maag. Bijv. voor vanavond, we hebben leeskring en we hebben een boek gelezen, waar enige hilariteit over ontstond want de titel 'witter dan sneeuw'lezen in de zomervakantie was wel een beetje vreemd. Met het boek is niets mis, alleen over mijn voorbereidingen voel ik me onzeker. Ik heb het boek gelezen, ik heb ideeën bedacht om met elkaar in gesprek te komen en toch...hoe wordt het ontvangen door de anderen?
O ja, zelfs nog een You-tube filmpje erbij gevonden en toch...
Ik zeg nu, op dit moment, tegen mezelf 'stel je niet aan, want wat kan er mis gaan?'
en dat is met alle zaken zo waarbij onzekerheid mij plaagt. Ik denk dan vaak aan een uitspraak van mijn nicht: 'schouders naar achteren, borsten vooruit en de lipjes getuit". Hoevaak gebruik ik dit voor mezelf of voor een ander en ja het is waar mijn houding kan invloed uitoefenen op hoe ik mij voel en hoe een ander mij ziet.
Dus...ik blijf oefenen in mijn houding, daarnaast weet ik dat ik me goed heb voorbereid was dat niet het geval was het een ander verhaal geweest.
Ook nog iets leuks, ja ik weet het is nog vroeg in het jaar, maar de eerste uitnodigingen voor kerst zijn de deur al uit.
Ik organiseer, een High Tea voor alleenstaanden op eerste kerstdag 2012. De voorbereidingen zijn in volle gang d.w.z ik google nogal. Op zoek naar leuke bruikbare aankleding van de tafels, voor lekkere hapjes (niet al te moeilijk) dus als je ideeën hebt zowel voor de tafel als voor een hapje, laat het mij dan even weten... want twee (drie,vier) weten er meer dan één. Waar ik over twijfel is of ik het mij het eenvoudiger maak door een thema te kiezen? Ja het is natuurlijk: kerst, maar wit of rood of zilver of... of zal ik mij dan te veel beperken, nou ja ik heb nog even de tijd, alhoewel de tijd gaat wel snel.
maandag 1 oktober 2012
Stroomstoring
Het is toch wel heel bijzonder, dat er een langdurige stroomstoring is...ik ben er niet op ingesteld! Dat is een ding wat zeker is.
Mijn dag begon leuk, ik had er zin in en het vlotte al mooi met de dagelijkse zaken die ik me had voorgenomen, wasmachine, droger, vaatwasser en oven aan. Lekker bakje koffie erbij, mens wie doet je wat? Ja dus, kwart over tien, bam alles viel letterlijk stil. Oke, vast een stop geknapt, dat gebeurt niet vaak af en toe is een stop aan het eind van zijn latijn. Nee, er was niets uitgesprongen, nou toch maar alles proberen, maar nee geen verandering. Dan maar even bij de buren vragen, bedacht ik me, terwijl ik naar buiten ging, kwam de buurvrouw ook. Oke, lag het gelukkig niet aan mijn overdreven electraverbruik. En nu...ja een lekker bakje koffie nemen zat er niet in. O ja, ik had nog koffiezakjes, dus water gekookt in een pannetje en zo maar koffie gemaakt. Ja de rest draaide niet meer, nou wat is dat raar en ik moest echt even bedenken hoe mijn volgorde nu zou zijn. Uitlopen doet mijn dag nu toch al wel.
Uien gesneden, aardappelen geschild, rode kool gesneden en opgezet (mooi op tijd) pleintje aangeveegd, planten vanuit de bakken weggegooid, gestofd, ach wat kun je nog meer doen zonder stroom. Nou heel veel, alleen ik moet er dan even bij nadenken. Gelukkig om kwart over twaalf was de stroom terug en toen...de apparaten opnieuw instellen, want overal waren de tijdsinstellingen af, trouwens hier moet ik de volgende keer omdenken als ik een nieuwe apparaat komen niet meer met een klokje...en doordat het ruim twee uur van het stroom af is geweest moet de programma's opnieuwe weer draaien, dus ik loop achter.
Het is niet anders, gelukkig waren het maar twee uur, maar he...mij twee uur te lang. Of als ze mij misschien van te voren even informeren kan ik mij er op instellen.
zaterdag 29 september 2012
Bijzonder
Vanavond was ik uitgenodigd. Een hele bijzondere uitnodiging voor een diner, met een collega ( zo noem ik hem maar even) om aanwezig te zijn bij de Marrige Course waar hij leiding aan geeft. Dat maakt het bijzonder, Marrige Course is een cursus voor getrouwde stellen om tijd en energie te steken in hun huwelijk. Ze worden door ons zeven avonden uitgenodigd om samen tijd door te brengen. Met een heerlijke diner, een fijne sfeer, een DVD en een aantal vragen, waar ze samen over praten. Niets is groepsgewijs. Ja, u las het goed met mijn collega deelnemen aan een Marriage Course, hij is getrouwd, ik ben getrouwd en wij samen daar zitten. Nou lekker gegeten hebben we zeker, maar waar spraken wij nu over...niet over het onderwerp 'communiceren in het huwelijk' maar wel over hoe wij communiceren in het gebed, dezelfde filters die in je relatie met mensen kunnen voorkomen, kunnen ook in je gebed voorkomen. Dat was verhelderend want...dat betekent dat dat ook een 'gewone'relatie is, waarin je wordt afgeleid door de dagelijkse zaken. We hebben het over andere zaken gehad en de voorbereidingen voor de volgende keer, want weet u, daarom was ik er nu, hij is de volgende keer nietaanwezig. Laat ik het dan ook wel treffen voor de volgende keer. Het thema is...nou als er lekker eten tegenover staat, conflicten in het huwelijk. Nou ik moet het nog voorbereiden en ben heel benieuwd wat daar uit voortkomt... In ieder geval de aankleding van de ruimte mag niet in rood, van mij. Daarom wordt het groen. Gelukkig ben ik geen onderdeel van de gesprekken en ben ik veilig :)
donderdag 27 september 2012
Heb je dat nou ook wel eens ?
Het was vroeg vanmorgen! Mijn lief liet de wekker vroeg aflopen, hij moest naar Utrecht. Ach, ik was wakker dus...kop koffie gezet, plakje drentse bol gesmeerd en gezellig een babbeltje gemaakt. Hij de deur uit, ik wat aanrommelen, ach kreeg het koud. O ja ik kan me we gaan wassen en aankleden, een goed idee vond ikzelf.
Bovengekomen, zie ik een tijdschrift liggen die ik nog even wil doorkijken, even op het randje van het bed, voordat...ja het randje, werd in bed, de dekens kwamen over en ja je weet het al, ik viel in slaap.
Niet erg, nee is het ook niet, maar ik ben toch een potje duf, ik had het niet moeten doen, hoe fijn dat slaapje ook was, de energie is er mee weggegaan. Haha, ik weet het al, ik ga vanmiddag een middagdutje doen, misschien komt het dan wel terug.
Al weer een week...
Waar blijft de tijd? Het valt als dunne zand door mijn vingers en er gebeurt zoveel dat ik moet nadenken, wanneer iets waar en hoe was daarom de hoofdlijnen maar.
Een leuke Burendag bezocht in de stad en verderop in een dorp. Twee buurten waar aandacht werd gegeven, activiteit werd aangeboden waar dankbaar gebruik van werd gemaakt. Jammer dat dit maar één keer per jaar is...het was een dag waarin mijn moeder, mijn kleinkind en ik samen op stap zijn geweest, het was een fijne dag. aan beide zijden mensen waar ik van hou. En toen, ach ik liet mij pakken, gebeurt niet vaak maar 'meneer griep' sloeg toe. Werkelijk knock out, spugen en alles wat d'r bij hoort, pijn in mijn benen en twee dagen slapen. Liever niet, maar daar kan 'meneer griep' nog eens voor langs komen. Het spijtige was, kon een zieke vriendin niet bezoeken, ons kleinkind moest eerder naar huis, een opdrachtdienst niet kunnen meebeleven, een dienst niet begeleiden die ik had voorbereid, oke ik was ziek. Afgelopen dinsdag na een flinke douchebeurt was ik er weer, gelukkig! Alleen last van 'navvelsoez'n' wat dat is? Een zeurderige gevoel rondom mijn navel, niet pijnlijk maar ach het zou fijn als het er niet zou zijn. Geen nood het leven draait door! Waarin de dingen des levens ( klinkt dat niet liefelijk oubollig) gewoon doorgaan: een bakkie doen bij zus. Die aardige vragen stelt over mijn 50 ste geboortedag, hoe ik die zal vieren. Sorry schat, ik weet dat het niet zo maar voorbij zal gaan er aandacht voor is, je leidde je vraag aardig in..
Woensdag, vroeg in de ochtend cup cakes gebakken, zoonlief zorgelijk aankijken die nu 'meneer griep' is tegengekomen en toch naar zijn liefje wil gaan met de trein. Moedershart spreekt, neem de auto maar als het niet gaat even stoppen hoor en een uurtje slapen. Ja mam, goed mam, doe ik mam...zou die het hebben gedaan? Loslaten! Zelf op kantoor te werk en veel (al zeg ik het zelf) productief gewerkt. O ja energie voor tien hoor, ik kan wel doorgaan...en dat deed ik dus ook, nog even dit, nog even dat...o.a. Met de kat naar de dierenarts. 't Is of je een emmer met geld leeggooit. Tuurlijk je moet er goed voor zijn wil ik ook wel, maar dit...nu maar hopen dat het effect heeft. Ach, en dan is het nu, klaar wakker was ook wel weer nodig om de blog te kunnen schrijven :-) voor de mensen die niet kunnen slapen. Wat ik bijna vergeet te vertellen...gisteravond nog even gewhats-apped (raar computer herkent dit woord niet, haha) met iemand en daarvan had ik nog meer navvelsoezen dan dat ik al had, de reden was iets anders, we waren in het dialect aan het schrijven, nou ...de kromste woorden, zinnen soms twee uitleggen mogelijk, gewoon...gezellig, soms onzinnig en toch ontspannend, want lag soms te schudden van het lachen in bed. Daarop zou ik heerlijk kunnen slapen...helaas de schapen die we samen aan het tellen waren gingen op de loop kon het tellen niet meer bijhouden, dus ik ben wakker.
donderdag 20 september 2012
Blij
Soms door onverwachte dingen kun je je blij en dankbaar voelen. Lieve mensen om je heen die je een bemoedigend woord geven. Die het werk zien en zomaar even iets uit handen nemen. Kleine dingen die zo onbelangrijk schijnen te zijn, maar o zoveel indruk hebben op de alledaagse dingen. Wat, als dat er niet zou zijn? Het zou denk ik allemaal wel iets moeizamer gaan. Juist kijken naar menden die vooruit willen, niet negatief zijn, wel kritisch. Energie gestoken in mensen die niet willen is .... energie, jammer dat ik af en toe in de valkuil stap. Nou ja, dan heb ik er maar weer van geleerd.
dinsdag 18 september 2012
Van alles en nog wat......
Ja ik weet het...al enkele dagen niets van me laten horen. Betekent dat er niets valt te vertellen? Jazeker wel, meer dan genoeg, ik moet me er even toezetten en dan is daar de nacht een heerlijk moment voor.
Het feest ivm 25 jarig huwelijk, het was echt leuk, gezellig, vele mensen die je dan terug ziet en de moeite hebben genomen om je te feliciteren, bijzonder, we zijn verwend bloemen, enveloppen, cadeaus, kaarten onvoorstelbaar.
Met de kinderen uit eten was lekker en gezellig. Terug kijkend zeg ik:"er is een markeerpunt gevierd en op naar de volgende." ja en die komt er ook aan, namelijk dat ik een halve eeuw leef een ander markeerpunt in mijn leven. Niet dat het bijzonder voelt maar een feestje moet je vieren! Ja de manier waarop daar kun je van gedachten over verschillen, ik hoef niet teveel poespas maar...de kids denken er anders over. We zien wel weer!
Ook een bijzonder dag was de opening van het seizoen in de kerk. We hadden besloten om een gezamenlijk punt te maken, om terug- en vooruitblik te delen. Zo... wat een creativiteit bij de mensen, ik heb zin in het nieuwe kerkelijk seizoen.
Een tekst uit de bijbel werd geciteerd: 'wees een geur en een levende gelezen brief' nou een mooie intensieve opdracht, we werken eraan.
Op alle feestvreugde is ook wel een domper die me niet loslaat. Ja ik denk aan een zieke vriendin maar ook aan hele aardse zaken waar ik steeds aan moet denken en vooral als ik met de auto weg ben of lopend mijn boodschapjes doe. Het is namelijk onvoorstelbaar dat mensen niet af kunnen blijven van de spullen van de ander. Op een bepaald moment, afgelopen week, zijn we tot de ontdekking gekomen dat de brommer en twee fietsen zijn ontvreemd, uit de schuur en weet je 'dat is balen...'.Ik maak niet heel veel gebruik van de brommer of de fiets, ze hebben ervan af te lijven! Alle rompslomp van aangifte,verzekering en ook de onrust...ik kijk vooral of ik iemand zie voorbij komen op mijn fiets.
Raar he, dat het gebeurt...
Ach en zo kom je van de festvreugde met beide voeten op de grond en dan te bedenken dat het materiaal is wat je kunt vervangen, maar toch. Is dit ook weer iets om over na te denken en mij de vraag stellen of ik met minder kan. Ach echt mijn lief, heeft er vooral last van, want fietsen door de stad, dat vindt hij geweldig, we gaan meer eens kijken vandaag.
maandag 17 september 2012
Vergaderen
Daar gaan we weer, op naar een vergadering de zoveelste... Wie wil er in mijn plaats?
Vergaderen, is op zich, vind ik op zich niet erg, alleen als je geen info kunt vergaren dan kom je niet echt verder en blijf je hangen in overleg. Ja, vergadren is net als garen, je moet het uit elkaar zien tehalen, zonder knopen. Nou dat is een hele klus, niet alleen voor een voorzitter, want ze hebben allemal hun eigen bijdrage.
donderdag 13 september 2012
Kleinkind deurklinkhoogte.
Het is voortdurend met bewondering kijken hoe onze kleinkind zich ontwikkelt. Praten doet ze, op haar manier hele conversaties en af en toe...denk ik dat ik het begrijp. Nou ja een aantal duidelijke woorden zoals sjoenenzijn schoenen ja, nee, opa, oma, meid, papier, mama,papa, poes, toto is telefoon, wol, auto, bal, bumba, nijntje...misschien nog meer. Maar het beste kent ze 'nee'. Zo verbazingwekkend en is de nee niet duidelijk genoeg is, dan he...gilt mevr.even. Hoe is het mogelijk heb ik mij afgevraagd. Ik heb er geen antwoord op en hoe ze het op de goede manier moeten aanpakken? Dat is zoeken naar een methode een weg die bij hun past en waarop zij zal reageren. Want eerlijk is eerlijk het is voor ons heel aandoenlijk om haar te zien reageren, wij zien haar af en toe en dan valt het allemaal wel te doen. Maar he, als je de hele dagen er mee bezig bent, nou ik geef je te doen...onze dochter kreeg hierbij bemoedigende woorden van mijn man: "ach troost je, het wordt alleen maar erger". Nou, ik zeg dan maar gelukkig niet, er komt steeds een nieuwe fase en hoe lastig een fase ook kan zijn er komt een andere periode.
Oke dat was het lastige gedeelte, maar ze heeft de deurklinkhoogte bereikt. Voor velen een bekend verschijnsel. Ze kan als ze op haar tenen staat de deurklink naar beneden doen!! Oeps, was het woensdag morgen, heel liefelijk zei ze:' daag,daag' en ze ging de tussendeur opendoen, ach zo lief!!! En toen ineens o, wacht de voordeur...is ook een klink. Als en speer de grendel erop phoe voordat ze die ook open gaat doen.
Ik zie leuke dingen, herkenbaar bij kleine kinderen, in andere dingen zie ik ook mijn kind er in terug, maar ja hoe kan het ook anders, zij deed ook dingen die andere kinderen deden.
De dag!
Een mooi dag was het voor mij afgelopen dinsdag, 25 jaar getrouwd. Leuke verrassingen waren er op de dag o.a boekten bloemen, een stedentrip reisje van man, het bezoek van onze dochter met kleinkind, moeder, mijn schoonvader, mijn zus en nicht. Het waren genoeg mensen, het was voldoende voor die dag. Rustig en ontspannend de dag door. Manlief heeft heerlijk gekoot..en wel stamppot boerenkool, gehaktbal en worst. O, niet vergeten hij heeft een heerlijke appeltaart gebakken en wel met appels uit eigen tuin. Wat een goed gevoel gaf dat en lekker dat de taart was. Hij zou zeggen dat komt door de liefde die eer in mee gebakken is.
dinsdag 11 september 2012
Zilver
Vandaag en dan 25 jaar geleden was het mijn huwelijksdag. Wat gaat de tijd, als je achterom kijkt toch snel. Als je er in staat gaat het soms niet snel genoeg. Vandaag denk ik en beleef ik het ook zo, ieder huis heeft zijn kruis en je moet er mee handelen/dealen. Want zeg nou zelf, iedereen maakt toch dingen mee in het leven, waar hij of zij door heen moet...of gaat? Kijk naar je eigen leven, ieder heeft zo zijn deel gekregen en zal ook zijn deel nog krijgen, want wat er in de toekomst ligt! Ik weet het niet. Dat was ook onze trouwtekst op de kaart: "wat de toekomst brenge moge...ons geleid des Heren hand". Daar ben ik van overtuigd dat het zo is, of ik altijd vanuit die zekerheid leefde, dat durf ik niet te zeggen, maar dat Hij er bij was en is in alle situaties, ja!
En nu verder, velen wensen ons nog 25 jaar toe, gezien onze menselijke leeftijd is dat wel te doen. Of het ook gebeurt??? We leggen dat maar opnieuw in Zijn hand. En met alles wat ik de afgelopen jaren heb geleerd en afgeleerd, zie ik de toekomst hoopvol in.
zaterdag 8 september 2012
Dag met een gouden randje.
Een bijzondere dag, na een onrustige wakkere nacht. Al vroeg waren wij op stap, onderweg naar Noordhorn, daar was een rommelmarkt t.b.v. de Nederlandse Hervormde kerk. Onderweg er naar toe was ik an het whatsapp-en met een vriendin en zei 'het is een dag met een gouden randje'. Nou het was toen nog maar rond de klok van tien, dus nog een hele dag te gaan. De rommelmarkt, ja hoe kan het ook anders daar was veel rommel!! Maar ach wij kunnen ook wel wat rommel gebruiken, dus...je snapt het al, we hebben wat gekocht. Allereerst een drentse bol, geen rommel, volgens de eters was die goed van smaak en lekker vers ook zonder roomboter, trouwens dit was de eerste kraam! Op naar de volgende en wat zag ik daar staan? Een super mooie Singer naaimachine. Manlief vind het maar niets om zo iets te kopen op een rommelmarkt, ik wil hem wel gelijk geven maar dat valt me zwaar. Dat zwaar, is ook juist de reden dat ik graag een andere wil, dat terzijde. Als ik iets graag wil, dan wil manlief nog wel voor mij handelen, maar een naaimachine...je weet niet of hij het doet, je kan niet even proberen, zit alles er wel bij, allemaal zaken waar ik dan niet aan denk maar hij wel. Ik zeg alleen maar:"ziet er goed uit". Oke, gelukkig vraagt hij wat het kost. Vijf euro! Nou dat vindt manlief echt teveel. Jammer leuk geprobeerd. O wacht, hij gaat er verder op in. Kan ik het ergens proberen? Nee! Jammer, leuk geprobeerd. O, hij geeft de moed nog niet op. Hij biedt warempel twee euro vijftig, want ach als die het niet doet, dan heeft hij de kerk gesteund. En ja hoor, daarvoor mocht de naaimachine mee. Yeah, ik blij, hij ziet er goed uit.dit was bij de tweede kraam, manlief sjouwde er wel mee.(lief he). Ach en zo zijn we de markt verder overgegaan, kwamen nog van alles tegen, maar nee, bijna niets meer gekocht. Ja een mini schommelstoel om op te pimpen en twee glazen bowlschaaltjes en twee borden om een etagere te maken, gewoon grappig.
De markt was een succes, manlief heeft trouwens de hele morgen gesjouwd met de naaimachine. Vanuit Noordhorn gingen we onder naar de jaarmarkt in Oude Pekela. Een markt die we bijna elk jaar bezoeken, omdat het onze geboorteplek is. We hebben moeders gehaald en we zijn de markt rond geweest, leuk, mooi weer, vele bekenden en natuurlijk een lekker visje gegeten. Thuis bij moeder, hebben we rommelmarkt spullen bij elkaar gezocht voor de burendag in Groningen en we hebben oude foto's bekeken.
Ach, sommigen waarvan ik dacht:' wie zou dit zijn en foto' waren herinneringen aan goede oude tijden, gewoon leuk en ontroerend. Ik heb zelfs nog wat foto's meegekregen, waar ik blij mee ben. Het was een gezellige middag. Thuis gekomen zijn we gaan eten, ja doet moet ook doorgaan en manlief sjouwde de Singer naaimachine naar binnen en zette hem op tafel. Ik weet niet hoe dat bij jullie is, maar ik wil zo iets nog wel eens uit stellen voordat ik er bij ga, zo ook nu. Oke, nadat ik de keuken had opgeruimd, de was had gevouwen, heb ik de vieze vuile Singer naaimachine schoongemaakt, je weet dus waarom manlief twijfelde en ja nu...geen ontkomen aan om het te proberen. Ik hield me zelf voor ach als die het niet doet hebben we de kerk gesteund. ' k Heb hem ingespannen ( noem je dat zo?) en een stofje gepakt, en kun je het raden? Hij loopt als een tierelier, hij ziet als nieuw nu die schoon is, hij is geweldig als een trein, nou ja overdrijven is ook een vak...:) maar we hebben de kerk gesteund maar ook mijzelf. Mijn dag heeft zeker een gouden randje.
Weet je wat leuk is, manlief komt binnen en zegt:' en...hoe is de naaimachine? Hij begrijpt dat ik zulke dingen graag uitprobeer als hij er niet is. Zoveel spanning en hilariteit om twee euro vijftig.
Abonneren op:
Posts (Atom)