maandag 17 februari 2014

Vernuftig

Aldoende leert men, zeker weten!
Vanaf vandaag kan ik vanaf mijn telefoon rechtstreeks schrijven op Schrijfsels. Hoe handig is dat?

Opruimen

Het is zover! Ik wou het nog even uitstellen, helaas het lukt niet en ben ondertussen ook al begonnen met opruimen. Voorjaarschoonmaak? Het zonnetje schijnt volop. Crisis in leeftijd? 50 jaar. Afronden? Papierwerk overlijden moeder. Geen idee, ik denk een samenloop van alle factoren. Ik schreef al, dat ik ben begonnen alleen dat was al een weg op zich. Beginnen bij het begin zullen een aantal van jullie zeggen, tuurlijk helemaal mee eens! Alleen wat en waar is het begin? Begin ik met het papierwerk wat afgerond moet worden, vind ik nogal confronterend om de zaken van mijn moeder definitief af te ronden? Begin ik met de kasten uit te ruimen om te bedenken wat ik wil bewaren? Ik start met de CD's en DVD's en kom van alles tegen: O, hebben we die ook? Ja en die...kan ik niet wegdoen! Begin ik met... Ik kom geen stap verder met het denken, dus ik pak aan! Mijn bureau! En ja wel hoor het is gelukt en ik kan zien dat het effect heeft. Het werkt ook weer beter en de rest? Ach, dat hoeft nu niet meer zo nodig, dat komt nog wel hihi -:)

zondag 16 februari 2014

Nieuwe dingen leren

Je stijl van leren, heb ik geleerd is belangrijk om te weten. Zodat je op de juiste manier, voldoende en op jouw niveau stof krijgt aangeboden. Dit bracht mij bij het gebeuren van een week geleden. Ik zou helpen hapjes te maken voor een verjaardagsfeest. Leuk, gezellig, ontspannen, gewoon tijd met elkaar en productief zijn. Totdat.....ze mij vroeg een hapje te maken die ik nog nooit had gemaakt! Ik werd onzeker, wat moest het worden, hoe moest het er uitzien, kriebels nog aan toe :-) Gelukkig legde ze het goed en duidelijk uit, ik begon aarzelend en zorgvuldig, het duurde een tijdje voordat de eerste ronde de oven in kon pufff gelukkig. Ik had even tijd om 'bij te komen' door iets te drinken en om een heerlijk gebakje te eten. De pieper van de oven ging en tja het was nog bleekjes...iets langer, nog iets langer en jahoor blij als een kind, het was immers gelukt. Verder met de volgende ronde.
Het werd steeds leuker en het ging steeds sneller. Waar ik bij de eerste twee plakjes er bijna een half uur over deed met de voorbereidingen om er een hapje van te maken, was het bij de laatste plakje ongeveer 3 minuten.
Het waren heerlijke bladerdeeghapjes! Ach je lacht, hoe simpel kan het zijn, echt wel en de volgende keer staan ze bij mij op tafel of kom ik ze eerste bij jou eten lezer(res)?

Recept:
Pakje bladerdeeglapjes
Zeezout
Sesamstraat
Gemalen kaas
1 ei

Oven 
Rooster
Bakpapier

Schaaltje
Mes
Borstel

Bladerdeeg laten ontdooien, 
ei loskloppen in een schaaltje
Oven voorverwarmen op 170 C

Een  plakje deeg in drieen vouwen
Insmeren met ei
Zeezout,sesam of kaas er op strooien
In 5 stukjes snijden
Los van elkaar op het bakpapier neerzetten
Als het deeg op is of je denkt dat je voldoende hebt dan in de oven op 170 C en 20 minuten (nog even met zekerheid navragen hoor, klinkt nu wel erg lang)

Smullen maar, oke pas op, uit de oven is het heet.

O ja en hoe heb ik nu geleerd? Door te doen, te proberen, door vol te houden en ...door iemand die naast me stond mij aan te moedigen en opbeurende zinnen uitsprak bijv.: maakt niet uit hoe het eruit ziet de gasten weten dat toch niet:-)

Het was een gezellige avond en de gasten hebben de volgende dag gesmuld.

zaterdag 8 februari 2014

Iemand zet je tot nadenken...

Gebeurt het je ook weleens, dat iemand je tot nadenken zet? Soms gebeurt het zonder dat je je daar bewust van bent en dan iets later denkt...O dat is blijven haken, ik moet er steeds aan denken. Dit overkwam mij gisteren, er vielen een aantal zaken o.a. door iets wat ik kreeg, door iets wat ik las en door iets wat ik hoorde op zijn plaats. Ik begin bij het laatste en dat was een gesprek over geestelijke verdieping, de basis van geloven is er en dan...? Ja en dan...is dit de verantwoordelijkheid van de kerk of is dat een verantwoordelijkheid van jezelf, om je te verdiepen in het Woord van God de Bijbel? Daarnaast dacht ik na over wat is geestelijke verdieping, is dat meer weten over personen, situaties, achtergronden over de tijd waarin de bijbel zich afspeelde? Of is het meer spiritueel, dat geloven op een hogere niveau komt? Meer diepgang omdat je het boven het gewone (wat is gewoon) uittilt? Daarbij kwam voor mij de vraag in hoeverre kan ik daar een bijdrage aan leveren om de ander tot zijn recht te laten komen en dat daardoor een geestelijke verdieping kan komen? Oké ik doe een poging tot een kleine bijdrage. Ik ontving een foto van een sneeuwklokje dat dwars tussen de steentjes door groeide naar het licht. Nieuw leven, een nieuw begin, het voorjaar komt eraan, normaal toch?  Ja het is normaal alleen het kwam uit het donkere van de grond, dwars door de kou van de vorst en tussen de hardheid van de stenen door zijn weg naar boven heeft moeten, willen en kunnen vinden.
Ik geniet van een dergelijke foto.  
Daarna las ik een gedeelte waarin het volgende stond; zoals bloemen opkomen dwars door stukken gebroken cement, zo verschijnen er overal tekenen van hoop en vertrouwen van een bovenaardse kracht. Kracht is overal aanwezig. We zien God als we Hem gadeslaan door Hem bewust gade te slaan, scheppen we een wereld waarin heilige dingen waargenomen kunnen worden!
Poging om God gade te slaan, opdat wij Hem helderder te zullen zien en Zijn kracht in ons volledig te voorschijn kunnen roepen.

Wanneer je naar boven brengt wat binnen in je leeft, zal naar wat je naar boven brengt je redden. Wanneer je niet naar boven brengt wat binnenin je leeft, zal wat je niet naar boven brengt je vernietigen. (Thomasevangelie)

Uit de Bijbel werd de volgende tekst gelezen bij een gespreksgroep waar alleen twee mensen aanwezig waren die overdag op de straat leven en dat sloot enorm aan bij mijn gedachten om te delen.
'Wie kan geloven wat wij hebben gehoord?
Aan wie is de macht van de Heer geopenbaard?
Als een loot schoot hij op onder Gods ogen,
als een wortel die uitloopt in dorre grond.
Onopvallend was zijn uiterlijk,
hij miste schoonheid, zijn aanblik kon ons niet bekoren.
Hij werd veracht, door mensen gemeden,
hij was een man die het lijden kende
en met ziekte vertrouwd was,
een man die zijn gelaat voor ons verborg, 
veracht, door ons verguisd en minacht.
Maar hij was het die onze ziekten droeg, die ons lijden op zich nam.
Wij echter zagen hem als een verstoteling door God geslagen en vernederd.
Jesaja 53:1-4

Het gaat hier om Jezus, Hij die aanwezig is, ' er wil zijn' in alle omstandigheden, naar boven komen zich laten zien daar waar je het niet verwacht. Stel je eens voor dat je alle dagen op straat leeft en misschien wel het gevoel of het ervaart dat je niet gewenst bent...
Dit kan een enorme bemoediging zijn in jouw of mijn omstandigheden om te weten dat wij ook dwars door alles heen naar het licht kunnen groeien. Groei je mee?


vrijdag 7 februari 2014

Kindertijd

Kleine kinderen worden groot, kleinkind drie turven hoog. Oma, je hoeft niet mee hoor naar de wc dat kan ik zelf wel. Oma, je hoeft niet mijn broodje te smeren, dat kan ik zelf wel. Oma, je hoeft mij niet aan te kleden, dat kan ik zelf wel. Kan ik zelf wel...beginnen ze daar steeds vroeger mee? En af en toe...begint het waarom? Waarom? Waarom? Waarom? Dan denk ik, daar heb ik ook geen antwoord op, daarom stel ik zelf niet meer de vraag van waarom.

maandag 3 februari 2014

Nee he?

Je wilt het niet geloven, vandaag met de trein naar Utrecht. Geen probleem het is van de ene station naar de andere, een kind kan de was doen. Toch?
Net voor Amersfoort komt de conducteur, blijkt dat ik niet heb ingecheckt....O nee hoe is dit mogelijk? Ik heb echt bij een paal mijn ovkaart ingelogd! Ik durf niet eens zwart te rijden!
Oke ik kon uit stappen, inchecken en de volgende trein weer instappen of een uitstel van betaling aanvragen, hahaha er stond drie keer het bedrag op mijn OV van wat ik moest betalen.
Dus uitgestapt, ingecheckt en ingestapt. Ik mij suf prakiseren hoe het toch kon, wat heb ik toch gedaan...wat blijkt: je hebt roze en gele palen. roze voor Arriva en gele voor NS. Je raadt het al, k heb bij de verkeerde paal ingecheckt...en nu, morgen maar eens kijken of ik ook betaal voor wat ik niet heb gereisd. Dat kun je pas na de volgende dag bekijken.
Hoe moeilijk kan reizen met OV zijn?

zaterdag 1 februari 2014

OV



Wat is de reden dat ik het reizen met ov liever aan anderen overlaat. Allereerst thuis, tijd in de gaten houden, heb ik het pasje, staat er voldoende op heb ik een portemonnee. Welke jas en sjaal is het koud of warm buiten...Oke onderweg, vies en glibberend naar de bushalte. Oke ik had net als de anderen over de weg kunnen lopen, zij hebben ervaring. Sta je te wachten...iedere tien minuten komt er een bus, niet gek toch? O nee t is zaterdag! Ik wacht op de bus,ja dat is vlot, ja hij reed ook vlot en zoeeffff voorbij is de bus. Hij zag mij te laat en reed te hard, dus reed de bus door. De volgende bus ingestapt, bomvol net een augurkenpot😁. De chauffeur moet of minuten inlopen of is bijna vrij of met verkeerde been uit bed gestapt...ik was in ieder geval snel op het station.

Oke mijn ov opladen, saldo is te laag om met NS te rijden. Geen probleem doen we dat ook 'even'. OV voor de scanner, ja en nu...10 buttons welke kies ik voor het opladen, door alle mensen achter mij, wil ik het vlot regelen,maar...zie de button van opladen niet en nu? Oke vriendelijk vragen aan de persoon achter mij en ja hoor: gewoon de eerste button. Hier staat duidelijk saldo en opladen. Fijn nu gaat het vlot. Pinpas wordt gevraagd oke, pinpas verwijderen oke. Geeft het apparaat aan dat ik het proces afbreek...ach nee help. Ik denk nu, ik ben wat te warm gekleed of komt dat ergens anders van?  Pas eruit en naar een ouderwetse balie, gelukkig die is er nog. Ja mevrouw dat moet echt bij de gele zuil. Ik heb geluk ze staan met hun tweeën en er kan een met mij meelopen. Ondertussen vertelde ze dat leerde te delegeren. Ik glimlach aardig en denk nu even niet, maandag weer wil ik daar aan denken, wil nu gewoon een middagje reizen. We nemen een andere zuil en ja ik wist nu de handelingen en het ging precies zoals het op de zuil werd aangegeven. Niets niks lastig of moeilijk kaart is opgeladen. Nu gauw naar de trein, ik neem de trein die iets later vertrekt...ik zit. Ach heden,ik moet weer uitstappen ben vergeten in te checken. Oke ben op tijd terug. Nu zit ik rustig te schrijven, komt conducteur: mevrouw  dit is eerste klas wilt u een andere coupe kiezen? Tuurlijk! Nu gaat de reis verder nu maar hopen dat ik op tijd uitstap en niet als afgelopen week terug kom bij waar ik begon. O en help me alstublieft herinneren dat ik uitlog.

Lieve groet van een onervaren ov reiziger

dinsdag 28 januari 2014

Hoop

Hoop die de angst doet vervagen... ja alweer een regel van een lied, alleen ik ken het niet verder. Niet zo belangrijk ook, belangrijker is voor mij de vraag: hebben u en ik nog hoop? Kunnen wij elkaar nog hoop bieden en hoe ziet dat er dan uit? Voor mij is het belangrijk en ik weet niet of dat altijd lukt om de ander te benaderen met een open houding. De ander mag en kan aangeven wat hij/zij nodig heeft of ik het kan bieden en of ik kan helpen is mijn keuze en ik geef daarbij ook de grens aan. Vanuit die houding, vraag ik in nieuwe kennismaking: mag ik u een hand geven en mij voorstellen? Hoop is ook het thema van vandaag voor mij, bij alles wat ik lees en doe, komt dat woord naar voren. De kleur van hoop is groen, nieuw leven een nieuw begin. Hoop die het geloof doet her-leven een mooie gedachte om ook nu de dag maar eens mee af te sluiten. Ik wil er wel aan toevoegen dat hoop niet alleen het geloof doet her-leven, maar ook iedere dag een nieuwe kans geeft. Heb jij hoop voor de dag van morgen? Denk: vandaag is geweest en morgen gaat komen, met nieuwe kansen en mogelijkheden.

zaterdag 25 januari 2014

Peuterpraat

Samen met kleindochter die zelf net drie jaar is geworden een cadeautje gekocht voor haar mama. Samen ingepakt en verstopt,oma maakt serieus een afspraak...niets tegen mama zeggen. Mama komt thuis. Mama... Ja wat is er lieverd. Je mag niets zeggen hoor er ligt een cadeautje onder mijn bed voor als jij drie jaar wordt.

dinsdag 8 oktober 2013

Onderweg

Niet te geloven...we zijn onderweg van de ene plaats naar een andere plaats en hoeveel obstakels we al niet zijn tegen gekomen onvoorstelbaar!! Het varieert van extra verkeerslichten,  verschillende snelheden, waarschuwingsborden, pionnen om de weg maar te volgen die ze aangeven. Wegen die zo bekend waren, worden onbekend door de veranderingen die worden aangebracht.

Oeps, wat lijkt daar toch op? Is dat het leven wat je leidt. De weg die je gaat naar het einddoel? Ach, ik herken er voor mijzelf wel wat in. Hoe zie jij dat voor je en hoe maak je daar gebruik van?

dinsdag 1 oktober 2013

Kindertaal

Mijn kleinkind wordt opgevoed met het uitspreken van een gebed voor het eten en wel met het volgende: 'Here zegen dit eten,deze dag en ook ons!' 
Op een middag, mag ze even met mij mee naar een groep vrijwilligers in de kerk. Ze gingen net eten en er wordt mij gevraagd om te bidden. Dat wil ik wel en begin met 'Here zegen dit eten, deze dag en ook de mensen die hier zich inzetten als vrijwilliger en... en...Amen'
Zegt mijn kleinkind tegen mijn man'Opa, wat doet oma nou? 
Hoezo routines en vastroesten op oudere leeftijd? Kleintjes kunnen er ook wat van <3

zaterdag 24 augustus 2013

Pop up cakes bakken

Het klinkt leuk...pop up. Je hebt cakemeel en een popup cakemaker en je gaat aan de gang.  Tuurlijk kinderlijk eenvoudig voor anderen misschien voor mij een hele toer. Kleinkind heeft goed geholpen. Alleen oma deed het niet goed:-( .  Hoe leg je een kind van 2 jaar nu uit dat je geen popup cakejes kunt maken, omdat je het recept niet goed hebt gelezen?? Ja hoor ik wel ipv 20 ml melk had ik 200 melk in het meel gedaan en nog erger ipv 10 gr boter 100 gr boter. Oma je wordt ouder!

dinsdag 20 augustus 2013

Engelse les

I was to the English course yesterday...u begrijpt het al...mijn leven bestaat nu uit engels lezen, schrijven, spreken en denken. Als voorbereiding op mijn bezoek aan Engeland in Oktober en November a.s. Spannend en uitdagend, bijzonder en ... ik weet het niet zo goed te omschrijven. Daar laat ik het even bij. Misschien hebben jullie een idee hoe ik het kan omschrijven, ben benieuwd.

zaterdag 17 augustus 2013

Madelief

Het is vertederend. Mijn kleindochter is aan het spelen en komt er met een madeliefje aanlopen. Ach wat lief. Ze laat het trots zien en zegt:' er zit een ei in'.

zondag 11 augustus 2013

Kruispunt

Ik stond van mijn leven op een kruispunt! Zo begint een oud zondagschoolliedje, aan dit liedje moest ik denken toen ik aan het fietsen was en op een kruispunt aanreed en niet wist welke ik zou nemen.
Dat bracht me bij de gedachten dat het ook zo in het leven kan zijn. Er doen zich omstandigheden voor die je het gevoel geven dat je moet kiezen. Alleen de wijsheid kwam en liet mij zien dat de omstandigheden mij niet laten kiezen, maar dat ik zelf de keuzes maak hoe mijn weg/leven er uit zal zien. En dat zou misschien wel heel verrassend en nieuw kunnen zijn. Laat mij mijn weg kiezen dan kun jij ook je eigen weg kiezen.

Ik wil de steen weleens verleggen in een rivier vol met water en het water zal nooit meer stromen zoals voorheen.

Welke steen verleg jij en wanneer?

woensdag 31 juli 2013

Nachtelijke mijmeringen

Het is donker.stil en lig te denken, daar heb ik tijd voor, ik geniet van mijn vakantie. Te denken aan het feit dat ik hou van spelletjes doen, waarin wat uitdaging zit, waarin spel nog spel is met regels, keuzes maken, nadenken, afvragen of dit de goede zet is en wat voor gevolgen het dan heeft...
U begrijpt het misschien al...dit zijn ook de vragen, de overpeinzingen die bij het leven horen. Althans ik zie dat terug komen in mijn leven.
Natuurlijk wordt dit beinvloed door je medespelers en die...zijn heel belangrijk. De zet die zij doen zijn bepalend voor mijn volgende stap, om te voorkomen dat ik verlies moet ik iets slimmer zijn dan de tegenstander..maar kan en wil ik dat. Wil ik zo mijn leven leven? Of als ik het niet doe bijvoorbaat een verliezer ben?
Gelukkig niet! Ik zet de stap ook al weet ik niet wat het zal brengen, wat ik wel weet ik kan met een spel verliezen in het leven niet. Ook al voelt dat soms zo. Het leven geeft nieuwe kansen,  mogelijkheden en nieuwe wegen. Al spelenderwijs zal ik dat pad gaan, ga je met me mee, zover het kan.
Ik mijmer nu nog ff verder...

zaterdag 27 juli 2013

Leuke verhalen. ..

Het is geweldig om tussen alle spanning en verdriet momenten kunt beleven waarbij je lacht. Een aantal kleine voorbeeldjes.
Het is nacht en hoor het hondje piepen, ik kijk en denk, het beestje ligt dood te gaan, het reageert niet. Ik zorgvuldig mijn man wakker maken en schrikt. Hij gaat uiteindelijk kijken roept het hondje en...het staartje kwispelt.  k Heb gedroomd.

Mijn man wil even met voeten in een voetenbadje. Komt hij met wasmiddel voor zwarte kleding aanzetten. Weet je waarom? Hij heeft zwarte voeten :-)

vrijdag 19 juli 2013

Leuk om te delen

Ik ben wakker....
Kleinkind, is ook net wakker en riep mij. Ik ging naar haar toe en ze zegt:ik kan niet slapen...
Haar mama, had me hier over ingelicht wat de aanpak moest zijn. Nou ik doe dat en zeg tegen haar o ja, oma is vergeten liedje te zingen en zing het lied, geef kus en doe de deur achter mij dicht. Hoor ik haar zeggen:'dat is jammerrrr'.
Nu lig ik wakker en vraag mij af...wat is nou jammer......
Het werkt wel, zij is stil en ik denk dat ze slaapt en ik...lig wakker en glimlach.

donderdag 18 juli 2013

Vragen

Nu bijna drie week verder. De wereld draait door, het werk gaat door, mensen gaan op vakantie en echt alles gaat door en dan ineens de vraag:" denk je nog vaak aan oma?"
Elke dag! Anders dan drie week geleden. Ik doe alles voor het eerst zonder haar, niet dat ik haar elke dag zag, elke dag sprak...maar nu is de gelegenheid er niet meer. Het leven, de dagelijkse dingen doe ik opnieuw en bewust.

maandag 15 juli 2013

En nu...

Het is een besef dat af en toe er is. Het weten dat ik nu de generatie voortzet. Een dochter die op je steunt ( niets mis mee) alleen zelf als dochter kun je niet meer naar je moeder.
Het is een besef, die mij verrast. Nooit aan gedacht... nu hoef ik daarover niet na te denken het is waarheid. Als ik het had geweten...had ik dan...meer vragen gesteld, beter opgelet? Nee het is iets dat komt. Je kunt je daarop niet voorbereiden, ik in ieder geval niet. Hoe doe jij dat?

Eén van de reacties was het volgende: zo waar!
http://youtu.be/9abd7plBpMg