zaterdag 24 augustus 2013

Pop up cakes bakken

Het klinkt leuk...pop up. Je hebt cakemeel en een popup cakemaker en je gaat aan de gang.  Tuurlijk kinderlijk eenvoudig voor anderen misschien voor mij een hele toer. Kleinkind heeft goed geholpen. Alleen oma deed het niet goed:-( .  Hoe leg je een kind van 2 jaar nu uit dat je geen popup cakejes kunt maken, omdat je het recept niet goed hebt gelezen?? Ja hoor ik wel ipv 20 ml melk had ik 200 melk in het meel gedaan en nog erger ipv 10 gr boter 100 gr boter. Oma je wordt ouder!

dinsdag 20 augustus 2013

Engelse les

I was to the English course yesterday...u begrijpt het al...mijn leven bestaat nu uit engels lezen, schrijven, spreken en denken. Als voorbereiding op mijn bezoek aan Engeland in Oktober en November a.s. Spannend en uitdagend, bijzonder en ... ik weet het niet zo goed te omschrijven. Daar laat ik het even bij. Misschien hebben jullie een idee hoe ik het kan omschrijven, ben benieuwd.

zaterdag 17 augustus 2013

Madelief

Het is vertederend. Mijn kleindochter is aan het spelen en komt er met een madeliefje aanlopen. Ach wat lief. Ze laat het trots zien en zegt:' er zit een ei in'.

zondag 11 augustus 2013

Kruispunt

Ik stond van mijn leven op een kruispunt! Zo begint een oud zondagschoolliedje, aan dit liedje moest ik denken toen ik aan het fietsen was en op een kruispunt aanreed en niet wist welke ik zou nemen.
Dat bracht me bij de gedachten dat het ook zo in het leven kan zijn. Er doen zich omstandigheden voor die je het gevoel geven dat je moet kiezen. Alleen de wijsheid kwam en liet mij zien dat de omstandigheden mij niet laten kiezen, maar dat ik zelf de keuzes maak hoe mijn weg/leven er uit zal zien. En dat zou misschien wel heel verrassend en nieuw kunnen zijn. Laat mij mijn weg kiezen dan kun jij ook je eigen weg kiezen.

Ik wil de steen weleens verleggen in een rivier vol met water en het water zal nooit meer stromen zoals voorheen.

Welke steen verleg jij en wanneer?

woensdag 31 juli 2013

Nachtelijke mijmeringen

Het is donker.stil en lig te denken, daar heb ik tijd voor, ik geniet van mijn vakantie. Te denken aan het feit dat ik hou van spelletjes doen, waarin wat uitdaging zit, waarin spel nog spel is met regels, keuzes maken, nadenken, afvragen of dit de goede zet is en wat voor gevolgen het dan heeft...
U begrijpt het misschien al...dit zijn ook de vragen, de overpeinzingen die bij het leven horen. Althans ik zie dat terug komen in mijn leven.
Natuurlijk wordt dit beinvloed door je medespelers en die...zijn heel belangrijk. De zet die zij doen zijn bepalend voor mijn volgende stap, om te voorkomen dat ik verlies moet ik iets slimmer zijn dan de tegenstander..maar kan en wil ik dat. Wil ik zo mijn leven leven? Of als ik het niet doe bijvoorbaat een verliezer ben?
Gelukkig niet! Ik zet de stap ook al weet ik niet wat het zal brengen, wat ik wel weet ik kan met een spel verliezen in het leven niet. Ook al voelt dat soms zo. Het leven geeft nieuwe kansen,  mogelijkheden en nieuwe wegen. Al spelenderwijs zal ik dat pad gaan, ga je met me mee, zover het kan.
Ik mijmer nu nog ff verder...

zaterdag 27 juli 2013

Leuke verhalen. ..

Het is geweldig om tussen alle spanning en verdriet momenten kunt beleven waarbij je lacht. Een aantal kleine voorbeeldjes.
Het is nacht en hoor het hondje piepen, ik kijk en denk, het beestje ligt dood te gaan, het reageert niet. Ik zorgvuldig mijn man wakker maken en schrikt. Hij gaat uiteindelijk kijken roept het hondje en...het staartje kwispelt.  k Heb gedroomd.

Mijn man wil even met voeten in een voetenbadje. Komt hij met wasmiddel voor zwarte kleding aanzetten. Weet je waarom? Hij heeft zwarte voeten :-)

vrijdag 19 juli 2013

Leuk om te delen

Ik ben wakker....
Kleinkind, is ook net wakker en riep mij. Ik ging naar haar toe en ze zegt:ik kan niet slapen...
Haar mama, had me hier over ingelicht wat de aanpak moest zijn. Nou ik doe dat en zeg tegen haar o ja, oma is vergeten liedje te zingen en zing het lied, geef kus en doe de deur achter mij dicht. Hoor ik haar zeggen:'dat is jammerrrr'.
Nu lig ik wakker en vraag mij af...wat is nou jammer......
Het werkt wel, zij is stil en ik denk dat ze slaapt en ik...lig wakker en glimlach.

donderdag 18 juli 2013

Vragen

Nu bijna drie week verder. De wereld draait door, het werk gaat door, mensen gaan op vakantie en echt alles gaat door en dan ineens de vraag:" denk je nog vaak aan oma?"
Elke dag! Anders dan drie week geleden. Ik doe alles voor het eerst zonder haar, niet dat ik haar elke dag zag, elke dag sprak...maar nu is de gelegenheid er niet meer. Het leven, de dagelijkse dingen doe ik opnieuw en bewust.

maandag 15 juli 2013

En nu...

Het is een besef dat af en toe er is. Het weten dat ik nu de generatie voortzet. Een dochter die op je steunt ( niets mis mee) alleen zelf als dochter kun je niet meer naar je moeder.
Het is een besef, die mij verrast. Nooit aan gedacht... nu hoef ik daarover niet na te denken het is waarheid. Als ik het had geweten...had ik dan...meer vragen gesteld, beter opgelet? Nee het is iets dat komt. Je kunt je daarop niet voorbereiden, ik in ieder geval niet. Hoe doe jij dat?

Eén van de reacties was het volgende: zo waar!
http://youtu.be/9abd7plBpMg

zondag 30 juni 2013

Wisselend

Mijn hoofd is wisselend van hier naar daar. Mijn stemming is wisselend van berustend naar verdrietig.

Hoe krijg ik dit in balans? Nog niet nodig, mijn wisselingen mogen er zijn. Het is nog geen week geleden dat ze er nog was en nu...

Haar kracht en troost dat putte ze uit haar geloof en liet een tekst achter voor in haar boekje.

Wat hier op aarde je wordt ontnomen.
Bewaart de Heer voor je thuis.

Eens kom ik ook thuis, tot die tijd zal fier en ferm mijn taak volbrengen.

maandag 15 april 2013

Vergeven

Hoe en waarom zou ik een ander moeten vergeven? Een vraag die mij bezig houdt.
Allereerst denk ik dat het moeten niet moet, eerst moet ik ophouden met van alles moeten. Het moeten laten veranderen in willen. Wil ik de ander vergeven? Dus ik wil de ander vergeven voor wat mij is aangedaan?
Waarom wil ik de ander vergeven? Ik wil verder in mijn leven. Boos zijn, , teleurgesteld zijn of misschien nog wel erger, of een intenser gevoel van boosheid beheerst je leven en het vergeven is een moment. Een moment dat moeite kost  om te kijken wat je is aangedaan en daarvan te zeggen: het is vergeven.
Hoe pak je dat aan? Het is belangrijk dat het wordt gezegd tegen de ander, misschien ervaart de ander wel helemaal niet zo dat hij/zij je iets heeft aangedaan, alleen het gaat om jou gevoel, jou gedachten en jou relaties.  Is het dan over? Ja voor een deel, je gevoel komt er namelijk nog achteraan en voor mij is geloof dan belangrijk. Enerzijds omdat ik weet dat Hij mij daarin helpt om verstand en gevoel samen te krijgen en ook de zekerheid dat Hij mijn fouten wil vergeven. Daardoor kan ik Hem open en vrij benaderen en ook de ander kan ik met vrijheid tegemoet te treden en er is vrijheid omdat boosheid o.i.d mij niet beheerst. O wat een heerlijk gedachte en gevoel.
Dit maakt voor mij dat ik vergevingsgezind door het leven wil gaan, zal het lukken? En jij?

zaterdag 13 april 2013

2013

Het jaar is al weer 1/4 voorbij een nog niet één keer geschreven. Niets beleefd???? ik denk teveel en daardoor geen ruimte om te schrijven.
Kan een mens te veel meemaken?
Nee, het is niet mogelijk dat je teveel meemaakt.  Je krijgt te dragen wat er te dragen valt. Zwaar, lastig, verdrietig, teleurgesteld ja en nog eens ja!
En toch...het is te dragen, het is te handelen, het is ook dat ik het niet alleen draag...ik geloof! Begrijpen doe ik het niet. Geldt dat niet voor velen, dat we het leed dat we dragen soms te zwaar dreigt worden en ons vragen gaan stellen waarom dit en dat?
Ik geloof! De reden wordt. niet duidelijker, wel dat ik het niet alleen hoef te dragen, omdat het voor mij gedragen wordt.
Ik leef in het geloof...en ik leef bij de dag. Ik word gedragen en iedere dag heeft genoeg aan zijn eigen  zorgen. Dat brengt me bij de gedachte:een mens lijdt dikwijls het meest door het leed dat hij vreest en .... vult u het verder is. Vandaag een nieuwe dag en nieuwe kansen. Wat betreft schrijfels. Ik borrel van verhalen als ik de tijd neem zal ik ze u vertellen. Een lieve fijne dag. Cat

donderdag 6 december 2012

Er is een stem die spreekt.

Er is een lied dat zegt:' er fluisteren vele stemmen doorheen'. Nou en dat is waar. Ik spreek niet in raadsels alleen ik word geplaagd door ...innerlijke stemmetjes. Je moet dit nog, je moet dat nog, ik wil dit nog, ik wil dat nog, ondertussen laat ik maar even weten dat het druk is en dat het hier door komt. Voor kerst zijn er altijd zoveel zaken die geregeld moeten worden, gelukkig niet alleen door mij! Maar toch... Ik hou het in de gaten. Weet je ik geef die innerlijke stemmetjes maar de kans om eruit te komen, ik zet ze op papier in een van mijn lijstjes en dan...houden ze hun mond. Ze moeten op hun beurt wachten, maar ze komen aan de beurt. U ook lezer, want veel van mijn lezers wil ik bezoeken even een bakje doen, alleen er is altijd weer wat weet je staat op mijn lijstje, ik denk aan je en je komt aan de beurt.

woensdag 28 november 2012

Ongeduldig

Ongeduld, ik sta er voor dat ik altijd heel veel geduld heb! Als het niet zo is mag je het mij vertellen, alleen nu ben ik ongeduldig! Mijn verjaardag, een halve eeuw, komt eraan. Er is van alles geregeld en ik weet niet wat...grrrr. Er komen kerstfeesten aan en ik heb nog niet alles geregeld...ik raak mijn geduld kwijt. Ik heb mensen gevraagd om medewerking, alleen ze reageren niet....ggrrrr. Ik raak mijn geduld kwijt, ik hou het heel erg vast daardoor dreig ik het nog meer te verliezen. Geduld, is een schone zaak! Geduld siert de mens! Ach wat wil ik toch, vandaag een nieuwe dag met nieuwe kansen...vanmorgen las ik, het is goed om het verleden met het heden te verbinden, maar je moet er vandaag iets mee doen en daar gaan we voor. Jullie ook?

maandag 19 november 2012

Het gaat nog sneller

Oké op de rem was mijn reactie de afgelopen week, alleen het was moeilijk te vinden. Er kwamen zoveel verschillende vragen binnen, dat het wel leek of dat iedereen mij nodig had, iets van mij wou. Gelukkig zijn daarin ook hele leuke dingen, met iemand een trouwjurk passen, lekker ergens een hapje eten, gezellig een bakje doen, gezellig samen iets bakken, visite ontvangen voor een verjaardag, genieten van mooie berichten ... Terwijl ik dit schrijf, bedenk ik mij dat dit al momenten waren van op de rem staan en even tijd en aandacht voor de ander en mijzelf. Gelukkig dat ik het herken, kan ik dit vasthouden in alle hectiek van de dag, een week, een maand een seizoen. Niet dat ik klaag hoor, maar soms is het veel. Lieve mensen om mij heen die mij helpen, daar tegenover mensen die totaal geen rekening houden met...zo hoort het te gaan! Dat houdt de boel in evenwicht, of zie ik dat verkeerd? Binnen al die hectiek en de snelheid van het leven is daar één moment geweest dat het niet vlug genoeg kon gaan. Er kwam een telefoontje van onze dochter ze had samen met haar dochter (20maanden) een aanrijding gehad. Nou je wilt het niet geloven wat gaat de tijd traag en wat duurt de weg erheen laaaaannnnnnggggg. Wees gerust met hen is alles goed, oke de auto total-loss maar daar heb ik geen spijt van. Zij zijn goed uitgestapt!! Even terug naar die rem, ik heb het wel gevonden, ik hoef niet op alles 'ja' te zeggen...en dat scheelt al een hele hoop, daarnaast hoef ik niet alles te doen, een ander kan het ook doen en laat ik die tijd dan besteden aan zaken die helpen om andere zaken weer aan te kunnen. Heb jij dat voor jezelf duidelijk wat dat is, ik moet nog wel even zoeken. Zoek, zoek, zoek, zoek, zoek, zoek,......

zondag 11 november 2012

Heerlijk...

Nou, nou, het is niet te geloven, de dagen gaan met een razende tempo voorbij en je zou haast denken dat ik vergeet te schrijven om je mee te nemen op mijn reis. Vergeten ben ik je niet, natuurlijk niet, alleen het kwam er niet van om te schrijven. Ik wil me daarover ook wel verantwoorden, want het is voor mijzelf ook ingewikkeld. Er gebeurden zoveel dingen, als ik er over zou schrijven werd het gekleurd door het moment. Volg je me nog? Want nu na een aantal dagen ziet alles er weer anders uit, sommige zaken zijn van hoofd naar hart gezakt en andere dingen zijn van hart naar hoofd gestegen. Verstand en gevoel dus, wat kan dat verwarrend zijn. Manlief ziek, zoonlief last van hormonen, vriendin ernstig ziek, vrienden die in een levensstorm zitten, onverwachts overlijden van zeer gewaardeerde persoon, echt hoeveel kunnen mensen aan heb ik de afgelopen week vaak gedacht. Niet voor mijzelf, wel voor het leed wat anderen ondergaan. Dan is het goed, om even stil te staan, te weten waar je kracht vandaan haalt, waar je de energie vandaan haalt, eigenlijk wat is je drive. En dat zijn de dingen waartegen je zegt:"dat is heerlijk". Het ene moment was dat even gewoon zitten, het andere moment een lekker douche nemen, een extra lekkere kop koffie zetten, even drijven in zoutwaterbad, even de wenkbrauwen laten verzorgen, even whatsappen allemaal even...en als klap op de vuurpijl. Vanmiddag even toeren met het mooie herfstweer en dan even wegdoezelen...heerlijk. Wat zijn voor jou de momenten van het heerlijk gevoel, ik wens je er vele toe.

zaterdag 27 oktober 2012

Het weer

Het weer, is een geliefd onderwerp om over te spreken in het hier en nu, om over te mopperen en om er over te speculeren. Het weer is volgens mij het meest besproken onderwerp. Vanmorgen kreeg ik opnieuw een foto toegestuurd met een prachtige zonopkomst, dat is genieten. Daarna een foto van iemand die het enorm koud had, die zijn ramen moest krabben, nog even later een berichtje waarom werd gesproken over prachtige lucht. Herfst, een jaargetijde waarin zoveel gebeurt...het doet ook veel met de mensen. Laatst sprak ik iemand die zei: het is buiten herfst, op dat moment stormde het, alleen ik heb ook herfst in mijn hoofd. Afgelopen week keek iemand bij mij uit het raam en zei:het regent hier bladeren, laat het maarbuiten gebeuren en niet bij mij. Herfst, zelf vind ik het een van de mooiste jaargetijden. De kleuren, de kleurencombinaties, het oude wat weg gaat waar je al vrij snel ziet dat er nieuwe voor weer komt, de zon die overdag verwamt als het 's nachts heeft gevroren. Ook van het onbestendige van het weer kan ik genieten, het niet weten wat er gaat komen, alleen dat houd ik graag alleen voor het jaargetijde en niet in mijn leven, daarin mag ik graag wat zekerheid. En dat is iets wat het leven niet altijd geeft, daarom richt ik mijn blik iedere dag opnieuw op hetgeen waar ik op vertrouw en wil genieten wat vandaag mij brengt. Natuurlijk er gebeuren dingen genoeg en dat zal zo blijven,alleen...ik kan niet alles veranderen en het zetten naar mijn hand. Genieten, gelukkig zijn, open en onbevangen de ander tegemoet treden, zou het mij vandaag lukken...en hoe lukt dat u / jou?

maandag 22 oktober 2012

Iets recht zetten...

Iets recht zetten...of toegeven dat ik het verkeerd heb geschreven? In mijn vorige schrijfsel had ik het over kwiebelfinten. Natuurlijk wisten een aantal mensen niet wat het betekende, dan ga je zoeken in het Gronings woordenboek en het is niet te vinden. Ik ben er toch sterk van overtuigd dat het bestaat en gelukkig met mij zijn er meer nieuwsgierig naar een uitleg. Mensen het is moeilijk uit te leggen, want het woord is gewoon verkeerd geschreven het zijn géén kwiebelfinten maar fiebelekwinten. Ja en gelukkig was dat te vinden in het Gronings woordenboek, het betekent ( van toepassing op de vorige schrijfsel)drukte om niks! Ja en een stofzuigerzakken uitpluizen is echt, drukte om niks. Nog even iets...een andere tik, ik ben niet ziek of iets anders maar voordat jullie het horen van iemand anders, ik heb de afgelopen week oliebollen gebakken, gewoon omdat ik zin in had (ik kan er maar één op) en om te kopen mij te duur is, want ik heb wel even €25 euro uitgespaard!!! Veel lol en mijn mannetje zien genieten.

vrijdag 12 oktober 2012

Een tik!

Huishoudelijke 'kwiebelefinten', tuurlijk ik maak jullie er ook maar meteen onderdeel van, jullie hebben ook vast je eigenaardigheden in het huishoudelijke werk. Nou ik ook, niet dat ik bijzonder huishoudelijk ben aangelegd, maar op zijn tijd stofzuigen daar ben ik wel voor te vinden en ja..die stofzuigerzak moet ook weleens worden vervangen. Niets mis mee een nieuwe zak en dan een staafje erin om een fris geurtje te verspreiden, heerlijk. Maar nu komt het, mijn tik... de oude stofzuigerzak moet worden uitgeplozen, het liefst zo, dat ie heel blijft en dat ik het dan een keer kan gebruiken! Hoezo zuinig? Vanmorgen was daar dus weer eens de tijd voor en ja hoor, wat kwam ik allemaal tegen... haren, stokjes, lucifer, paperclip, bladeren, een pen, een usb-stick, geld, punaise, draadjes, dopje, een broodzaksluiter, verbeten stukje plastic, vulling van een kussen,peuken en ...onvoorstelbaar een hele pakje papierenzakdoeken. Nou vraag ik je, waar komt dat vandaan.Waarschijnlijk op dezelfde manier waarop ook al die andere zaken er in zijn gekomen, gewoon opgezogen.Ach, ik moet niet zeuren, ik heb mijn usb-stick, punaise,geld,paperclip en al die andere zaken terug maar ook een afvalbak vol rommel, een neus vol stof en een kapotte stofzuigerzak, hij was niet meer te redden. Gelukkig, er waren nog zakken voldoende en staafjes, dus mijn stofzuiger kan mijn grillen weer aan, alleen hij moet nu even weer wachten totdat ie weer dienst mag doen en alles wat hij tegenkomt kan hij voor een tijdje weer meenemen en hij kan dan weer optimaal een fris lavendel geurtje verspreiden. Zoals mijn stofzuiger, alles in zich opneemt, zo probeer ik het zelf maar wat selectiever te doen, anders wordt het voor mij teveel. Wat neem jij allemaal in je op? P.S. Weet je wat ik mij op wil nemen? De dingen waar ik van geniet die mij verrassen die mij doen fleuren en stralen, dat wens ik jou ook toe.

zaterdag 6 oktober 2012

Sneu

Het is sneu en het is het beste! Afscheid nemen is pijn lijden en he...niet een van mijn sterkste kanten. Waar ik het over heb? Ik heb gistermiddag de kat laten inslapen bij de dierenarts. Ik was er sneu van. De kat die we als kitten hebben gekregen, die het hele land heeft meegereisd en die alle andere katten heeft overleefd, ze is niet meer bij ons. Terwijl ik dit schrijf, weet ik dat lezers denken maar afscheid nemen van...doet nog meer verdriet. Ja, dat weet ik en dat is ook een andere pijn (?) er komen nu verschillende gedachten op die ik op zou willen schrijven. Alleen elke gedachte hierover heeft ook weer een andere kant, namelijk verdriet wordt door iedereen anders beleefd, wordt verschillend bekeken en dat maakt het weleens lastig om daarover te spreken. Weet je het ligt dan niet aan de spreker, maar aan de luisteraar wat ze er mee doen. Leuk he, eens een keer gelezen en het heeft mij aan het denken gezet. Het kan dan wel mooi aan de luisteraar liggen, je zit er maar mooi moei mee. Ach, dit wordt te ingewikkeld voor de vroege morgen. Ik was gisteren gewoon sneu, ondanks dat ik weet ... Vandaag, een dagje Utrecht.